Spółka Tauron Ciepło z Katowic zajmuje się m.in. dostarczaniem energii cieplnej na terenie 15 miast Śląska, Zagłębia i Małopolski.
W czerwcu 2012 r. Prezes UOKiK wszczęła dwa postępowania przeciwko spółce: w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów oraz nadużywania pozycji dominującej. Wykazały one, że niezgodne z prawem było aż 12 klauzul używanych w umowach z konsumentami oraz dwie w kontraktach zawieranych z odbiorcami instytucjonalnymi.
Zgodnie z jednym z zakwestionowanych postanowień w umowach z odbiorcami indywidualnymi spółka zastrzega, że dostawy ciepła mogą być wstrzymane w przypadku każdego naruszenia postanowień umowy, którą konsument zawarł ze spółką. Tymczasem, zgodnie z prawem, przedsiębiorca może odciąć konsumentowi ogrzewanie tylko w ściśle określonych sytuacjach m.in. ze względu na zagrażający bezpieczeństwu stan techniczny instalacji.
Inną niedozwoloną praktyką jest niedopełnienie przez Tauron Ciepło obowiązku określenia wysokości bonifikat przysługujących konsumentom, gdy nastąpiło ograniczenie dostarczanej mocy cieplnej w porównaniu do mocy określonej w umowie. Zgodnie z prawem, w takim przypadku wzorce umowne powinny określać, w jaki sposób powinna zostać obniżona cena. Tymczasem Tauron Ciepło w ogóle nie określa wysokości bonifikat.
W przypadku umów z przedsiębiorcami, zakwestionowane zostało m.in. uchylanie się przez spółkę od odpowiedzialności za szkody powstałe u odbiorcy w wyniku wstrzymania dostaw ciepła z powodu awarii. Zgodnie z prawem przedsiębiorca może wyłączyć swoją odpowiedzialność jedynie w sytuacjach, które powstały bez jego winy. Treść umowy stosowanej przez Tauron Ciepło dopuszcza taką możliwość w każdej sytuacji.
