Reklama

Śmierć czwartego wieszcza

Coraz częściej nazywany jest czwartym polskim wieszczem. Wyspiański podobnie jak wielka trójka Mickiewicz – Słowacki – Krasiński projektował i projektuje nasze myślenie o niepodległości. Jego największe dramaty – „Wesele”, „Wyzwolenie”, „Warszawianka”, „Noc listopadowa” czy „Bolesław Śmiały” – pokazywały, jak Polacy mierzą się z wielkimi wyzwaniami i z narodowymi wadami.
Śmierć czwartego wieszcza

Foto: Rzeczpospolita

Stanisław Wyspiański rzucał wyzwanie lojalistycznej atmosferze Krakowa przełomu wieków – aurze, w której zgoda austriackiego zaborcy na pewien margines swobód i narodowych rytuałów przyzwyczajała Polaków do niezmienności stanu niewoli. Jego niepokój o stan polskiej duszy przypominał nieco Stefana Żeromskiego i Stanisława Brzozowskiego, jednak obu tych twórców prześcignął Wyspiański w zdolności kreowania historycznych wizji i wszechstronnym artystycznym geniuszu.

Jego pokolenie, pobudzone przeczuciem rozpadu XIX-wiecznego świata, budziło się do czynu. Symboliczne było spotkanie w marcu 1905 roku Stanisława Wyspiańskiego z Józefem Piłsudskim, który odwiedził artystę, szukając poparcia dla zbiórki na skarb narodowy.

Zabookuj najlepsze treści na wakacje!

Skorzystaj z promocji wakacyjnej i zyskaj dodatkowe drukowane magazyny: Nauka i Historia.

Twoje rzetelne i obiektywne źródło najważniejszych informacji z Polski i ze świata.

Promocja dotyczy subskrypcji RP.PL na rok.

Reklama
Reklama
Promowane treści
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama