Obowiązujące przepisy wprowadziły dwa typy e-podpisu: zwykły oraz tzw. bezpieczny. Taki podpis to dane w postaci elektronicznej, które służą do identyfikacji osoby go składającej. Opatrzony nim dokument może mieć takie same skutki prawne, jak dokument podpisany własnoręcznie – jeśli jest to podpis bezpieczny, czyli przyporządkowany wyłącznie do składającej go osoby; sporządzany za pomocą specjalnego urządzenia; powiązany z danymi, do których został dołączony, tak że da się rozpoznać każdą późniejszą ich zmianę, oraz weryfikowany za pomocą certyfikatu wydanego przez wyspecjalizowaną instytucję.
Proponowane w projekcie nowe rodzaje e-podpisów są zgodne z rozwiązaniami dyrektywy unijnej. Rozszerzenie ich katalogu ma ułatwić posługiwanie się podpisami cyfrowymi jako występującej w różnych postaciach i na różnych poziomach bezpieczeństwa metody uwierzytelniania w elektronicznym obrocie prawnym.
[b]Projekt wymienia podpis zwykły, zaawansowany, osobisty oraz kwalifikowany.[/b] Zwykły zostanie utrzymany w istniejącym kształcie i będzie służył głównie jako deklaracja tożsamości.
Zaawansowany ma spełniać dodatkowe wymogi dotyczące uwierzytelnienia osoby go składającej. Będzie zapewniał integralność danych nim opatrzonych i umożliwiał ustalenie tożsamości podpisującego, zarówno osób fizycznych, jak i prawnych, np. przy składaniu faktur elektronicznych.
Podpis osobisty byłby składany elektronicznym dowodem osobistym (założenia projektu ustawy o e-dowodzie rząd niedawno przyjął) i akceptowany przez wszystkie urzędy administracji publicznej.
