Taką tezę Achuthan przedstawił w miniony piątek na konferencji we Frankfurcie. – Nałożenie się na siebie dwóch cyklicznych wzorców niemal przesądza, że dojrzałe gospodarki czeka era częstszych niż dotąd recesji. W rezultacie, tempo wzrostu gospodarek rozwijających się także będzie bardziej poszarpane, niż się powszechnie uważa. Innymi słowy, wkraczamy w lata jo-jo – powiedział.
Dwa wspomniane wzorce to niższe średnie tempo wzrostu gospodarczego i jego większa chwiejność wokół tej średniej (trendu). Tymczasem, aby gospodarki rzadko wpadały w recesję, potrzebują albo wysokiego średniego tempa wzrostu –wówczas nawet jeśli będzie się ono mocno wahało, rzadko będzie spadało poniżej zera – albo niewielkiej zmienności tego tempa wokół linii trendu.
To, że potencjalne tempo wzrostu gospodarczego w USA systematycznie się obniża, ECRI dostrzegł jeszcze przed ostatnim kryzysem. Dziś jednak dodaje, że to samo dotyczy też wielu innych zachodnich gospodarek, m.in. Wielkiej Brytanii, Francji i Włoch. Achuthan przyznaje jednak, że zjawiska tego – malejącego sukcesywnie tempa wzrostu gospodarczego – nie widać w Niemczech.
Ekspert ECRI uspokaja, że efekt gospodarczego jo-jo nie jest niczym nowym. Przeciwnie, nietypowa była stabilność zachodnich gospodarek od lat 80. XX w. do ostatniego kryzysu. W poprzednich 13 latach (1969-1982) amerykańska gospodarka była w recesji aż cztery razy.
Jednak zdaniem Achuthana, tym razem jo-jo może być dla światowej gospodarki groźniejsze, niż bywało dawniej. Przede wszystkim, w większości państw w ostatnich kilkunastu latach znacząco wzrósł stosunek wartości eksportu do PKB. Co więcej, przedmiotem handlu w większości są półprodukty, co dowodzi, jak skomplikowane są łańcuchy produkcyjne. Tak silne wzajemne powiązania gospodarek sprawią, że tylko nieliczne będą w stanie zachować stabilność w czasie, gdy inne będą raz po raz osuwały się w recesję.
