Pod­po­rząd­ko­wa­ne eu­ro­pej­skie ob­li­ga­cje ban­ko­we mo­gą w tym ro­ku zy­skać na po­pu­lar­no­ści, bo in­we­sto­rzy szu­ka­ją wyż­szych zwro­tów w sy­tu­acji, gdy opro­cen­to­wa­nie mniej ry­zy­kow­nych pa­pie­rów kor­po­ra­cyj­nych jest re­kor­do­wo ni­skie.

Po­pyt na ob­li­ga­cje, trak­to­wa­ne ja­ko bez­piecz­ne schro­nie­nie przed kry­zy­sem dłuż­nym w stre­fie eu­ro, ze­pchnął w ubie­głym ro­ku ren­tow­no­ści do re­kor­do­wo ni­skie­go po­zio­mu. A po­nie­waż ce­ny ob­li­ga­cji ro­sną, gdy ren­tow­no­ści spa­da­ją, nie­któ­rzy in­we­sto­rzy           za­no­towa­li so­wi­te zy­ski.

Jed­nak ren­tow­no­ści nie mo­gą już spaść du­żo ni­żej, więc po­ten­cjal­ne zwro­ty w 2013 ro­ku bę­dą ogra­ni­czo­ne, chy­ba że za­rzą­dza­ją­cy fun­du­sza­mi bę­dą bar­dziej skłon­ni do ku­p­wania bardziej ry­zy­kow­nych in­stru­men­tów. W tej sy­tu­acji nie­któ­rzy ob­ser­wa­to­rzy są­dzą, że pod­po­rząd­ko­wa­ne ob­li­ga­cje ban­ko­we mo­gą stać się atrak­cyj­ną al­ter­na­ty­wą, mi­mo że w przy­pad­ku upa­dło­ści ban­ku ob­li­ga­ta­riu­sze sto­ją nie­mal na koń­cu ko­lej­ki, wy­prze­dza­jąc je­dy­nie ak­cjo­na­riu­szy.

– W sy­tu­acji gdy ren­tow­no­ści są bar­dzo ni­skie, co­raz wię­cej in­we­sto­rów bę­dzie po­dą­żać tą dro­gą – po­wie­dział Oli­ver Judd, ana­li­tyk w fir­mie Avi­va In­ve­stors, któ­ra za­rzą­dza aktywa­mi o war­to­ści 274 mi­liar­dów fun­tów (439,47 mi­liar­da do­la­rów).

– Na­stro­je wo­kół eu­ro­pej­skie­go sek­to­ra ban­ko­we­go się po­pra­wia­ją. A je­że­li in­we­sto­rzy le­piej my­ślą o wia­ry­god­no­ści kre­dy­to­wej ban­ków, to bę­dą bar­dzie za­in­te­re­so­wa­ni kupnem ob­li­ga­cji pod­po­rząd­ko­wa­nych – po­wie­dział Si­mon Adam­son, eks­pert ds. sek­to­ra ban­ko­we­go w fir­mie ana­li­tycz­nej Cre­dit­Si­ghts.

– Je­że­li spoj­rzy się na nie­któ­re dzi­siej­sze wy­ce­ny, mo­gą się one wy­da­wać nie­spe­cjal­nie atrak­cyj­ne, bio­rąc pod uwa­gę przy­szłe ry­zy­ko, więc w tym mo­men­cie bar­dziej doceniamy ban­ko­we ob­li­ga­cje uprzy­wi­le­jo­wa­ne – po­wie­dzia­ła An­na­bel Ru­de­beck, szefowa dzia­łu kre­dy­tów o ra­tin­gu in­we­sty­cyj­nym w Rog­ge Glo­bal Part­ners, lon­dyń­skiej spół­ce za­rzą­dza­ją­cej ak­ty­wa­mi, któ­ra dys­po­nu­je in­stru­men­ta­mi fi­nan­so­wy­mi o war­to­ści 50 mi­liar­dów eu­ro.

In­ni twier­dzą, że eu­ro­pej­skie ob­li­ga­cje ban­ko­we wciąż są zbyt ry­zy­kow­ne, bio­rąc pod uwa­gę mar­ne per­spek­ty­wy eko­no­micz­ne re­gio­nu i fakt, że  kry­zys fi­skal­ny w da­nym kra­ju mo­że się prze­ło­żyć na pro­ble­my je­go ban­ków.

– Ku­pu­jesz ob­li­ga­cje ban­ko­we tyl­ko wte­dy, gdy uwa­żasz, że ob­li­ga­cje rzą­do­we i ca­ła gospo­dar­ka da­ne­go kra­ju są sta­bil­ne, a my w to nie wie­rzy­my – po­wie­dział Ben Ben­nett, ana­li­tyk kre­dy­to­wy w spół­ce Le­gal & Ge­ne­ral In­ve­st­ment Ma­na­ge­ment, któ­ra nad­zo­ru­je ak­ty­wa war­te 381 mi­liar­dów fun­tów.

—Ben Edwards i Carol Dean

Tłum. TK