Banki lokują pieniądze w EBC

Korespondencja z Brukseli

Rekordową kwotę ponad 452 mld euro banki komercyjne złożyły na jednodniowych depozytach w EBC. Oprocentowanie na poziomie zaledwie 0,25 proc. nie przynosi żadnych zysków, dlatego takie lokaty wykorzystywane są tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy nie ma co zrobić z nadwyżkową gotówką. W czasach kryzysu banki często jednak sięgają do tego typu rozwiązań, gdy nie wiedzą, gdzie umieścić pieniądze bez ryzyka.

– Widać, że banki nie chcą ryzykować pożyczania pieniędzy innym bankom i wolą nawet zaakceptować małą stratę na depozytach w EBC – wskazują dilerzy cytowani przez agencję Reuters. Banki nie wiedzą, ile ich potencjalni kontrahenci mają w swoich portfelach ryzykownych obligacji państw strefy euro i jaka jest ich wrażliwość na ewentualne kolejne spadki notowań. Dlatego od dłuższego już czasu nie pożyczają sobie nawzajem pieniędzy.

7,2 pkt proc. to rekord rentowności włoskich obligacji dziesięcioletnich, który padł w listopadzie

W komentarzach rynkowych już pojawia się teza, że tak duża kwota lokat w EBC to porażka operacji przeprowadzonej przez frankfurcką instytucję jeszcze przed Bożym Narodzeniem. W ubiegłą środę EBC pożyczył bankom 489 mld euro na trzy lata, z oprocentowaniem na poziomie zaledwie 1 procent. Bank centralny strefy euro systematycznie zasila rynek pieniędzmi od wybuchu kryzysu w 2008 roku, ale nigdy kwota nie była tak wysoka. Po raz pierwszy też EBC pożyczył pieniądze aż na trzy lata. W poprzednich takich operacjach okres spłaty w sporadycznych wypadkach dochodził do roku. Ta bezprecedensowa akcja miała wspomóc gospodarkę. Dzięki tym pożyczkom banki miały wspierać się nawzajem i kredytować przedsiębiorstwa, co miałoby osłabić siłę nadchodzącej recesji, a także rządy, co miałoby pomóc im uniknąć bankructwa. Jeśli jednak banki zdecydują się większość pozyskanych od EBC pieniędzy z powrotem ulokować w tej bezpiecznej instytucji, to z akcji oliwienia gospodarki nic nie wyjdzie.

– Z napływu depozytów do EBC nie należy wyciągać zbyt daleko idących wniosków, bo wiele banków nie pracuje normalnie w ostatnim tygodniu roku – ocenia jednak Aline Schuiling, ekonomistka z ABN Amro.

Na razie sygnały płynące z rynku nie są jednoznaczne. Jeszcze przed świętami inwestorzy kupowali dług hiszpański, dzięki czemu rentowność obligacji znacznie się zmniejszyła. Jednak kluczowa dla oceny nastrojów jest w strefie euro sytuacja na rynku długu włoskiego. Bo to kraj o najwyższym w strefie euro wolumenie zadłużenia, który w 2012 roku bezustannie będzie musiał emitować nowy dług, żeby pozyskiwać pieniądze na spłaty swoich starych zobowiązań. Tylko w pierwszym kwartale 2012 roku zaplanował aukcję na łączną kwotę 100 mld euro. Każde zawirowanie na rynku i zbyt wysoka rentowność mogą doprowadzić do niewypłacalności Włoch.

Wczoraj pojawiła się jedna pozytywna informacja. Ministerstwu Finansów udało się sprzedać sześciomiesięczne bony skarbowe o wartości nominalnej 9 mld euro, o rentowności 3,25 proc., dwa razy niższej niż rekord ustanowiony w listopadzie. Dobrze poszła też aukcja dwuletnich papierów o łącznej wartości 1,7 mld euro – średnia rentowność wyniosła 4,85 proc. w porównaniu z 7,8 proc. miesiąc temu. Kluczowy będzie jednak przetarg dziesięcioletnich obligacji na kwotę 8,5 mld euro. Ich rentowność na rynku wtórnym nieco wczoraj spadła, ale ciągle bliska jest poziomu 7 proc. Na ostatniej aukcji pod koniec listopada rentowność wyniosła 7,56 proc. i była najwyższa w historii.

Równolegle z przetargiem włoski premier Mario Monti na tradycyjnej, kończącej rok konferencji prasowej przedstawi plany rządu walki z kryzysem.