Orzecznictwo

Od sprzedaży urządzeń kopiujących należy się 3 procent dla twórców

Fotorzepa, Radek Pasterski RP Radek Pasterski
Producenci i importerzy kserokopiarek i podobnych urządzeń obowiązani są do wpłat na rzecz organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi
[b]Sąd Najwyższy w uchwale (sygn. III CZp 57/09)[/b] uznał, że żądanie takiej organizacji, by producent czy importer udzielił jej informacji koniecznych do określania tych opłat, sąd rozpatruje w procesie.
Do wpłat, w wysokości nieprzekraczającej 3 proc. kwoty należnej za sprzedaż kserokopiarek, zobowiązuje producentów i importerów art. 20 ust. 1 pkt 2 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=C91BAD12EABC4AE4615AAB7E1B5F335A?id=181883]ustawy z 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych[/link] (pr. aut.). Do takich samych wpłat zobowiązani są m.in. producenci magnetofonów, magnetowidów oraz płyt, kaset, dysków służących do nagrywania utworów do własnego użytku. Wszystkie te wpłaty organizacje zbiorowego zarządzania pobierają na rzecz twórców, artystów wykonawców, producentów fonogramów i wideogramów oraz wydawców.
Taką organizacją uprawnioną do pobierania na rzecz twórców jest Stowarzyszenie Zbiorowego Zarządzania Prawami Autorskimi Twórców Dzieł Naukowych i Technicznych Kopipol w Kielcach. Stowarzyszenie to zwróciło się do sądu o zobowiązanie Anny Z. do udzielenia informacji o sprowadzonych do Polski i sprzedanych urządzeniach reprograficznych za okres od 1 września 1998 r., tj. za dziesięć lat wstecz, oraz do przekazania dokumentów z tym związanych. Do takiego żądania uprawnia te organizacje art. 105 ust. 2 pr. aut., a Kopipol miał zamiar wystąpić przeciwko Annie Z. o wpłaty przewidziane w art. 20 pr. aut. Sąd I instancji potraktował to żądanie jako wniosek o udzielenie zabezpieczenia majątkowego. Uwzględnił je co do informacji za okres od 12 sierpnia 2003 r. do 31 lipca 2008 r., a oddalił co do pozostałego okresu. 12 sierpnia 2003 r. weszło w życie obowiązujące dziś rozporządzenie określające urządzenia, z którymi łączy się obowiązek wpłat. Anna Z. w zażaleniu na postanowienie sądu przekonywała, że obowiązek wpłat jej nie dotyczy, bo nie produkuje ani nie importuje urządzeń reprograficznych, lecz tylko zajmuje się ich sprzedażą i serwisowaniem. Z kolei Kopipol w swym zażaleniu twierdził, że prawo do spornych wpłat miała także przed 12 sierpnia 2003 r., stosownie do wcześniejszego rozporządzenia wykonawczego z 1995 r. [b]Sąd II instancji powziął przede wszystkim wątpliwość co do trybu, w jakim powinny być rozpatrywane te żądania. O jej rozstrzygnięcie zwrócił się do SN.[/b] Postępowanie zabezpieczające, które za właściwe uznał sąd I instancji, jest postępowaniem pomocniczym – służącym rozpoznawczemu, a także egzekucyjnemu. Jego cel to udzielenie tymczasowej ochrony prawnej do zakończenia postępowania rozpoznawczego czy egzekucyjnego. Sąd z urzędu musi przestrzegać, by sprawa była rozpoznana we właściwym trybie. Zastosowanie niewłaściwego powoduje nieważność postępowania (art. 379 pkt 5 kodeksu postępowania cywilnego). W uzasadnieniu pytania prawnego sąd II instancji opowiedział się za poglądem, że [b]roszczenie o udzielenie informacji określone w art. 105 ust. 2 pr. aut. powinno być dochodzone w procesie. Treść odpowiedzi udzielonej na to pytanie we wskazanej uchwale oznacza, że takiego zdania jest też SN.[/b]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL