fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

VAT

Zwolnienie z VAT przy zbyciu gruntów a przeznaczenie w planie zagospodarowania

Fotorzepa, Seweryn Sołtys
Jeśli z zapisów w planie zagospodarowania przestrzennego wynika, że część wniesionych aportem gruntów musi pozostawać w użytkowaniu rolniczym, to w tym zakresie podatnikowi przysługuje zwolnienie z VAT.

Spółka jest właścicielem kontrolnego pakietu udziałów w innej spółce, która planuje inwestycję polegającą na budowie farmy wiatrowej. Inwestycja ma się składać z 12 turbin wiatrowych położonych na terenie 12 działek wyodrębnionych z nieruchomości pierwotnej. Podatniczka wniosła do spółki wkład w postaci prawa własności tej części nieruchomości pierwotnej, na której nie jest możliwe posadowienie turbin wiatrowych. Zgodnie z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego muszą bowiem pozostawać w użytkowaniu rolniczym. Spółka zapytała, co ma zrobić z opodatkowaniem VAT, gdy miejscowy plan przewiduje dla wnoszonej nieruchomości zlokalizowanie na niej określonej liczby obiektów budowlanych i określa maksymalną powierzchnię zabudowy. Ale pozostały obszar to grunty rolne, a w planie nie jest wskazane, które powierzchnie podlegają zabudowie. Spółka miała wątpliwości, czy ustalenie podstawy opodatkowania aportu części takiej nieruchomości powinno uwzględniać proporcję pomiędzy maksymalną możliwą powierzchnią zabudowy działki pierwotnej w stosunku do całkowitej jej powierzchni.

Fiskus odpowiedział, że aport działek wtórnych nie korzystał ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w odniesieniu do tej części nieruchomości, która nie będzie przeznaczona pod zabudowę elektrowni wiatrowych. Tym samym będzie podlegał w całości opodatkowaniu 23-proc. stawką podatku.

Spółka zaskarżyła interpretację, a WSA w Gdańsku uznał jej skargę za zasadną. Przypomniał, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. A w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sąd podkreślił, że terminologia używana do określenia zwolnień z VAT powinna być interpretowana w sposób ścisły. Jednak zasada ścisłej wykładni nie oznacza, że terminologia stosowana przy określeniu zwolnień powinna być interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności.

Spółka wniosła aportem prawo własności tej części nieruchomości pierwotnej, na której nie jest możliwe posadowienie turbin wiatrowych i które zgodnie z planem będą pozostawały w użytkowaniu rolniczym. Plany nie wyodrębniają konkretnych obszarów czy działek, które zostaną przeznaczone pod budowę elektrowni wiatrowych. Określają jedynie odpowiednio większe obszary, które tylko w części mogą zostać przeznaczone pod budowę elektrowni wiatrowych. Dodatkowo, plany wprost wskazują, że tereny niezainwestowane pod elektrownie wiatrowe oraz towarzyszącą infrastrukturę pozostawia się w użytkowaniu rolniczym. Zdaniem WSA wnoszony aportem grunt ma zatem podwójne przeznaczenie. Rezultatem tego powinno być przyjęcie, że wniesienie aportem gruntów podlega opodatkowaniu VAT wyłącznie w części, w jakiej przeznaczone są one pod zabudowę w postaci turbin wiatrowych. W pozostałej części, która zgodnie z planami musi pozostać w użytkowaniu rolniczym, korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Sąd podkreślił, że dla ustalenia powierzchni objętej opodatkowaniem należy uwzględnić proporcję maksymalnej części nieruchomości pierwotnej, która może podlegać zabudowie, do jej całkowitej powierzchni.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 kwietnia 2015 r. (I SA/Gd 364/15).

—oprac. Aleksandra Tarka

Mirosław Siwiński, radca prawny i doradca podatkowy w Kancelarii Prof. W. Modzelewskiego

Wyrok WSA w Gdańsku z 15 kwietnia 2015 r. (I SA/Gd 364/15) zasługuje w pełni na aprobatę. Pogląd wyrażony w skarżonej interpretacji w ogóle eliminował możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. To niedopuszczalne, skoro spółka niewątpliwie zbywała również grunty pozostające, zgodnie z miejscowym planem w użytkowaniu rolnym, bez możliwości zabudowy. Wbrew wywodom interpretacji spółka nie miała swobody w wybudowaniu elektrowni, skoro mogła zabudować turbinami tylko określoną, wyliczoną powierzchnię. Słusznie zatem sąd przyjął wykładnię funkcjonalną do określenia tego, jaki towar podlega opodatkowaniu, a jaki jest zwolniony, skoro na etapie dostawy nie dało się określić dokładnie, które powierzchnie będą zabudowane. Nie było to jednak konieczne do ustalenia podstawy opodatkowania, skoro bez problemu, za pomocą iloczynu wynikającego z planu, można było określić podstawę opodatkowania (tj. powierzchnię), do której należało zastosować stawkę podstawową i część zwolnioną. Podstawa opodatkowania to wartościowo lub ilościowo określony przedmiot opodatkowania (tu: dostawa gruntu) i w stosunku do podstawy stosuje się stawkę podatku (w tym zwolnienie przedmiotowe). Wyrok jest zatem zgodny również z techniką opodatkowania VAT i pokazuje, że organ interpretacyjny zupełnie bezpodstawnie próbował ograniczyć prawo podatnika do stosowania zwolnienia.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA