fbTrack

Nowe technologie

Szybka ręka robota

Maszyna wspomagana jest przez kilka kamer.
materiały prasowe
Łapie przedmioty w locie. Ta umiejętność wykorzystana zostanie do zbierania kosmicznych śmieci z orbity.
Ramię robota ma ok. 1,5 m długości, trzy „stawy" i wyrafinowaną dłoń z czterema palcami. Potrafi już złapać piłkę, butelkę lub rakietę tenisową rzuconą w jej kierunku. „Ręka potrzebuje na złapanie lecącego przedmiotu mniej niż pięć setnych sekundy" przekonują inżynierowie ze szwajcarskiej École Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL) na łamach magazynu „IEEE Transactions on Robotics".
Precyzyjnie i szybko działające ramię będzie mieć wiele zastosowań, choćby takie jak usuwanie kosmicznych śmieci pędzących po orbicie Ziemi. Powstaje w ramach projektu Clean- ME prowadzonego przez Szwajcarskie Centrum Kosmiczne. Robot ma być zamontowany na pokładzie satelity, który wystrzelony zostanie w kosmos w 2017 lub 2018 roku. — Roboty będą coraz częściej obecne w naszym codziennym życiu, a pośród zadań, które będą wykonywały będzie także łapanie lecących przedmiotów — powiedziała Aude Billard, szefowa zespołu, który opracował ramię. — Żeby je złapać robot musi reagować na nieprzewidywalne zdarzenia i integrować wiele różnych informacji, w bardzo krótkim czasie. Maszyny mają dziś wiele zaprogramowanych zachowań. Dokonują obliczeń zbyt wolno i reagują z opóźnieniem w szybko zmieniającej się sytuacji.
Aby osiągnąć szybką reakcję robota, naukowcy wzorowali się na metodach uczenia się ludzi — naśladowania, wielokrotnych prób i eliminowana błędów. Wykorzystali technikę, która nazwali „programowanie przez demonstrację". Robot nie dostaje szczegółowych instrukcji. Badacze wielokrotnie rzucają przedmiotami w stronę robota i ręcznie kierują ramieniem, aby osiągnąć punkt w którym jest możliwe uchwycenie lecącego przedmiotu. Próby powtarzają kilkanaście razy, aż do momentu, aż robot nauczy się kopiować ruch. Maszyna wspomagana jest przez kilka kamer rozmieszczonych wokół niej. Śledząc przedmioty w powietrzu pozwalają pokładowemu komputerowi obliczyć trajektorię lotu, prędkość i rotację przedmiotu. Następnym krokiem jest przeprowadzenie obliczeń i stworzenie modelu ruchu w czasie rzeczywistym i szybkiego ruchu ręki robota w odpowiednim kierunku.
Źródło: rp.pl

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL