Nosił nazwę Dolnego Akweduktu, a odkryty został podczas budowy linii kanalizacyjnej w Umm Tuba, we wschodniej części miasta.
Akwedukt był częścią rozbudowanego systemu wodociągowego opracowanego dla miasta, które wiele razy cierpiało z powodu suszy. Zbudowany został przez królów z dynastii hasmonejskiej rządzącej Judeą między ok. 140 do 37 r. p.n.e. a poprzedzającej króla Heroda Wielkiego. Przed dwoma tysiącami lat akwedukt zapewniał czystą wodę dla Jerozolimy.
— Akwedukt działał z przerwami do ok. 100 lat wstecz — powiedział Ya'akov Billig dyrektor badan ratunkowych z Izraelskiego Urzędu Starożytności.
Magistrala wodna dostarczała wodę ze źródła Ein Eitam pobliżu Sadzawek Salomona, trzech zbiorników ok 5 km na południe od Betlejem. Woda przepływająca przez akwedukt spływała stale do Jerozolimy.
— Na początku woda płynęła otwartym kanałem. Około 500 lat temu podczas panowania ottomańskiego w kanał została wbudowana rura z terakoty — dodał Billig.
