Odkrycia dokonali naukowcy francuscy, zaproszeni do badań przez kolegów z Rosji.  Zespołem kierował światowej sławy konserwator sztuki jaskiniowej Eudald Guillamet z Andory.

Jest to wizerunek wielbłąda dwugarbnego - Camelus bactrianus. Znaleziono go w jaskini Kapova w rezerwacie Shulgan Tash, odkrytej w 1959 roku.

W grocie znajdują się obrazy wielu innych zwierząt. Ta prahistoryczna galeria sztuki powstała około 16 000 lat temu. Zachowało się w niej około 100 wyobrażeń mamutów włochatych, koni, żubrów, nosorożców. Obraz wielbłąda skryty jest pod grubymi naciekami wapiennymi formującymi się pod wpływem sączących się bardzo wolno kropel wody.

Naukowcy z Instytutu Archeologii Rosyjskiej Akademii nauk w Moskwie zamierzają - przy pomocy Eudalda Guillameta -  usunąć te nacieki aby odsłonić pradawne obrazy ukryte pod nimi.

Konserwator z Andory, który zajmował się miedzy innymi słynnymi obrazami we francuskiej jaskini Arcy-sur-Cure, powiedział: - Aby usuwać wapień, używam frezarki elektromechanicznej ze sferyczną diamentowa głowicą. Chodzi o odsłonięcie ukrytych dzieł, jednak całkowicie zachowując bardzo cienka warstewkę wapienną, w zasadzie przezroczysta, aby ochronić te bezcenne obrazy.

Całkowite odsłonięcie wizerunku wielbłąda zajęło mu dwa dni, Zwierze ma długość 60 cm. Wiek malowidła określono metodą U-Th czyli uran - tor, wykorzystując izotopy tych pierwiastków zawarte w wapieniu pokrywającym obraz, rozpadają się one w określonym, stałym rytmie, na tej podstawie, określając, ile izotopu pozostało, można ustalić wiek danego obiektu. analizę tę wykonała specjalistka od sztuki naskalnej Jekaterina Devlet Ziteniew z moskiewskiego Instytutu Archeologii Rosyjskiej Akademii Nauk.

Wielbłąd z jaskini Kapova, namalowany około 16 000 lat temu, jest o całe tysiąclecia starszy od dotychczas znanych wizerunków tego zwierzęcia z rejonu Baszkirii (autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej. w europejskiej części Rosji, na wschód od Wyżyny Nadwołżańskiej, w dorzeczu rzek Ufa i Biełaja) z VII tysiąclecia p.n.e.

Wielbłąd jest zwierzęciem charakterystycznym dla terenów półpustynnych i stepowych Azji środkowej i Mongolii. Był podstawowym środkiem lokomocji i transportu na szlaku jedwabnym. W tym charakterze wykorzystywany jest w Eurazji do dziś. W Europie  pojawił się dopiero w średniowieczu - w przeciwieństwie do wielbłąda afrykańskiego (Camelus dromedarius) wykorzystywanego juz w czasach antycznych, miedzy innymi korzystały z niego rzymskie legiony.