Wielonarządowa, bolesna choroba, wywołana niedoborem kwasu askorbinowego w pożywieniu, była prawdziwą plagą dla marynarzy aż do przełomu XIX i XX wieku.
To, że jedzenie cytrusów leczy szkorbut, udowodnił dopiero w XVIII wieku szkocki lekarz James Lind. Król Ludwik IX, który wylądował w Tunezji z Ósmą Krucjatą w 1270 roku, nie wiedział o tym i popełnił fatalny błąd - nie jadł lokalnego jedzenia. Tamtejsze sałatki czy owoce cytrusowe są bogate w witaminę C, tymczasem mięsożerna dieta krzyżowców oraz pobożność króla okazały się po wiekach przyczyną jego zguby.
- Dieta króla nie była zbyt zrównoważona - powiedział Charlier, który w przeszłości zbadał serce... Ryszarda Lwie Serce, a także potwierdził, że przechowywana w Moskwie szczęka należała do Adolfa Hitlera. Paleopatolog zauważył, że Ludwik IX pościł, a "krucjata nie była tak dobrze przygotowana, jak powinna być".
Charlier i jego zespół wykorzystali metodę datowania radiowęglowego, aby potwierdzić, że szczęka trzymana jako relikwie w katedrze Notre-Dame w Paryżu należała do króla, który zmarł pięć tygodni po wylądowaniu w Kartaginie. Po zbadaniu szczątków Ludwika IX naukowiec powiedział, że jest jasne, iż kanonizowany przez papieża Bonifacego w 1297 roku władca cierpiał na szkorbut, „który atakuje dziąsła, a następnie kości”.
- Święty Ludwik nie zmarł z powodu zarazy - jak zawsze myśleli historycy- dodał Charlier. - Szkorbut u niego jest pewny, ale jedna przyczyna śmierci może również ukryć inną - zastrzegł paleopatolog. Kronikarze opisywali w szczegółach, że "Święty Ludwik stracił zęby, wypluwając kawałki dziąseł, co jest zgodne z tym, co widzimy na jego żuchwie” - powiedział Charlier w rozmowie z AFP.
Ludwik IX odżywiał się przede wszystkim rybami, co miało związek ze zwyczajami ascezy w średniowieczu.
