Zespół specjalistów z Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Warszawie pracuje w miejscowości Stabie — to jedno z miast, które obok Pompejów i Herkulanum uległo całkowitemu zniszczeniu w czasie wybuchu Wezuwiusza w 79 roku n. e.
Polacy dokonali zabiegów wzmacniających warstwę malarską oraz warstwy tynków w dwóch pomieszczeniach wewnątrz najstarszej spośród stabiańskich rezydencji, zwanej Villa Arianna. Odnawiane wnętrza były w całości ozdobione malowidłami ściennymi, sięgającymi wysokości prawie czterech metrów. Wszystkie przedstawiają geometryczne, wielobarwne imitacje okładzin marmurowych, elementy architektoniczne takie jak kolumny, pilastry oraz bogato dekorowane gzymsy.
Konserwatorzy rozpoczęli również usuwanie z malowideł grubych nawarstwień brudu, wysoleń i substancji pochodzących z dawnych prac konserwatorskich. Dzięki temu dekoracja stała się bardziej wyraźna. W znacznym stopniu udało się też przywrócić dawną intensywność barw.
Rezydencje w starożytnej miejscowości Stabie nad Zatoką Neapolitańską odkopano w XVIII wieku. Podobny los spotkał pobliskie Pompeje i Herkulanum. Stabie tworzyło kilkanaście rozległych willi, zamieszkanych przez osoby zamożne, o czym świadczą odkryte zabytki i wysublimowany styl malarski. Jednak do dziś nie udało się ustalić tożsamości mieszkańców rezydencji. Po zakończeniu wykopalisk wille ponownie zasypano.
W takim stanie spoczywały pod ziemią do połowy XX wieku, kiedy ponownie je odkopano i poddane kompleksowym pracom konserwatorskim. Polscy konserwatorzy pojawili się we Włoszech na mocy porozumienia zawartego z włosko-amerykańską fundacją Restoring Ancient Stabiae oraz włoskimi służbami konserwatorskimi — Soprintendenza Speciale per i Beni Archeologici di Pompei, Ercolano e Stabia. Pracami kierują Krzysztof Chmielewski i Julia Burdajewicz.
