Kredyty frankowe nie tylko stały się problematyczne w zakresie prawnym, ale miały także znaczący wpływ na aspekt społeczny. Zgodnie z publicznie dostępnymi danymi tylko w 2008 r. blisko 70 proc. ogółu udzielonych kredytów stanowiły kredyty powiązane z walutą CHF. Dane te w niekwestionowany sposób obrazują skalę zjawiska, a wokandy sądów powszechnych dowodzą coraz większej świadomości i determinacji frankowiczów w dochodzeniu swoich praw.
Problematyka umów kredytów frankowych była przedmiotem wypowiedzi nie tylko Sądu Najwyższego i wyspecjalizowanych instytucji państwowych, jak Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów czy Rzecznik Finansowy, które w przygotowanych przez siebie raportach jednoznacznie wskazywały na wadliwy charakter tych umów. Stanowisko w kwestii kredytów frankowych kilkukrotnie zajmował także Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu (TSUE).
Szczególnie pożądany i oczekiwany był wyrok TSUE w polskiej sprawie C-260/18 z 3 października br. Wyrok ten niewątpliwie przyczyni się do ugruntowania prokonsumenckiego orzecznictwa i pozwoli na zachowanie europejskiego poziomu ochrony praw konsumentów.
Celem niniejszego opracowania jest uświadomienie posiadaczom kredytów frankowych prawnych możliwości dochodzenia swoich praw przed sądami, a także przedstawienie praktycznych kwestii związanych z wytoczeniem powództwa przeciwko bankom. By jeszcze bardziej przystępnie przedstawić zagadnienia, poradnik został przygotowany w formie pytań i odpowiedzi. Poruszane w nim kwestie dotyczą m.in. możliwych roszczeń i ich wysokości, kosztów procesu czy przedawnienia, a także referują w sposób ramowy, jak wygląda samo postępowanie przed sądem. W opracowaniu zawarto również wzór wniosku, jaki należy złożyć w banku, by uzyskać informacje niezbędne do przygotowania powództwa.
ZOBACZ PORADNIK:
