fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Archeologia

Dla naszych przodków szpik kostny był jak zupa z puszki

stock.adobe.com
Badania pokazały, że prehistoryczni ludzie zostawiali sobie szpik kostny na później. Traktowali go jako zapas pożywienia i spożywali przez kolejne dziewięć tygodni. Zupełnie jak my, kiedy jemy zupę z puszki.

Naukowcy z Izraela i Hiszpanii badali pozostałości po naszych paleolitycznych przodkach zamieszkujących jaskinię Qesem w pobliżu Tel Awiwu sprzed około 400 000 lat. Odkryli tam bezpośrednie dowody na to, że żyjący w niej ludzie zostawiali sobie kości zwierząt wypełnione szpikiem jako zapas pokarmu. Następnie rozłupywali je, aby dostać się do tłustego przysmaku ukrytego wewnątrz. Zapasy te spożywali nawet przez dziewięć tygodni.

- Szpik kostny stanowi ważne źródło pożywienia i jako taki od dawna znajdował się w prehistorycznej diecie - wyjaśnia profesor Daniel Villalba z Uniwersytetu w Llei. - Dotychczasowe dowody wskazują na natychmiastowe spożycie szpiku po usunięciu tkanek miękkich. W naszej pracy przedstawiamy dowody przechowywania i opóźnionego użycia szpiku kostnego w jaskini Qesem - dodaje.

Z wyjaśnień naukowców wynika, że najczęstszą zdobyczą mieszkańców jaskini były daniele. Do jaskini przynosili wybrane części ciał upolowanych zwierząt, czyli oddzielone od kości mięso, czaszki oraz kończyny. Reszta tuszy pozostawała na miejscu polowania. Naukowcy zauważyli unikalne ślady cięć na kościach kończyn, które nie mogły powstać, na przykład, podczas skórowania zwierzęcia. Badacze twierdzą, że te wypełnione szpikiem kości były przechowywane w jaskini, aby można było rozłamać je i wydobyć pożywienie w razie potrzeby. Dokładnie tak jak my otwieramy puszkę z zupą kiedy lodówka świeci pustkami.

Naukowcy przeprowadzili serię eksperymentów na kościach szpikowych jeleni odtwarzając warunki przechowywania sprzed 400 000 lat. Okazało się, że szpik w tych kościach zachowuje świeżość przez wiele tygodni, co pozwalało na magazynowanie pożywienia.

Znalezisko podważa dotychczasowe badania z których wynikało, że paleolityczni myśliwi zbieracze natychmiast zjadali zdobyte pożywienie i dzielnie znosili okresy głodu. Według tych badań jest to najwcześniejszy dowód na to, że żywność jest przechowywana i spożywana z opóźnieniem. To odkrycie łączy się z innymi dowodami na innowacyjne zachowania mieszkańców jaskini Qesem. Są to regularne używanie ognia oraz gotowanie i pieczenie mięsa.

Źródło: rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA