Kiedyś piliśmy oczywiście piwo  i miód. Miody były czymś elitarnym, choć z czasem zaczęły być wypierane przez importowane wina gronowe. A piwo w dużej mierze było nie napitkiem, tylko pokarmem. Często było słabe, tak że nawet dzieci je piły. Było półproduktem do przygotowywania jedzenia – gotowano w piwie, używano octu piwnego. Taka już  była kultura piwna. Kiedyś zwrot "chodź na piwo" oznaczał po prostu "chodź coś zjeść". Bardzo długo popularne także były napitki  jabłkowe, tzw. jabłeczniki. Coś na kształt cydru. Na Zachodzie jest  on popularny, ale u nas zbytnio kojarzy się z jabolem czy z jabłczakiem, czyli z napojami mającymi bardzo złą sławę.

A widzi pan jakąś szansę na odrodzenie naszych narodowych trunków?

To się już dzieje. Odrodzenie następuje zwłaszcza w robieniu domowych nalewek. Do tego od dawna Polacy robią własne wina, bardzo prężnie rozwija się także domowy wyrób piwa. Widać renesans śliwowicy łąckiej... Z jednej strony pędzenie takiej śliwowicy to przestępstwo i urząd skarbowy to tropi, a z drugiej władze regionu się nią chełpią i wszyscy wokół Łącka ją pędzą. Dziś idziemy  w stronę liberalizacji przepisów o domowym wyrobie alkoholu,  bo elegancja związana z importowanymi trunkami trochę nam spowszechniała i ludzie oczekują czegoś lokalnego, tradycyjnego  i autentycznego.

rozmawiał Michał Płociński