Krzysztof Kozłowski, szef Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, pochodził z rodziny o tradycjach politycznych.

Jego ojciec Tomasz Kozłowski był legionistą i przedwojennym posłem na Sejm z BBWR, a brat ojca Leon był przed wojną premierem.

Z kolei brat Krzysztofa – Stefan był ministrem ochrony środowiska w rządzie Jana Olszewskiego.

Sam Krzysztof Kozłowski z wykształcenia był filozofem. Studia i doktorat zrobił na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Wybrał jednak zawód dziennikarza. Od 1965 roku był związany z „Tygodnikiem Powszechnym". W czasach PRL działał też w opozycji, był m.in. doradcą robotników z Nowej Huty i ekspertem „Solidarności". Po wyborach w 1989 roku związał się ze środowiskiem Unii Demokratycznej, a później Unii Wolności.

Przez całe lata 90. sprawował mandat senatora.

Ale historyczna funkcja, która przypadła mu w udziale, to fotel pierwszego niekomunistycznego ministra spraw wewnętrznych w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Kozłowski najpierw został wiceministrem w tym resorcie kierowanym wówczas przez Czesława Kiszczaka, a później zastąpił go na tym stanowisku.

Został przewodniczącym komisji weryfikującej oficerów Służby Bezpieczeństwa PRL, a w maju 1990 r.  pierwszym szefem nowo powstałego Urzędu Ochrony Państwa.

MSW zamieściło wczoraj na swojej stronie internetowej fragment rozmowy z Kozłowskim, nagranej w listopadzie ubiegłego roku, a poświęconej jego urzędowaniu w tym resorcie. – Nie mam pojęcia, dlaczego trafiłem do MSW, chyba dlatego, że nie było chętnych, choć rząd już funkcjonował pół roku – opowiadał Krzysztof Kozłowski. – Tadeusz Mazowiecki wezwał mnie któregoś wieczoru i powiedział, że mogę wybierać MON czy MSW, bo chodzi o stopniowe przejmowanie tych resortów. Prosiłem go o zwłokę. Po kilku dniach spotkał się ze mną ponownie i wręczył mi nominację. Ku mojemu zdumieniu zostałem wiceministrem MSW.

W resorcie musiał się zmierzyć z weryfikacją służb specjalnych i reformą Milicji Obywatelskiej.

Według Andrzeja Paczkowskiego, historyka, wyszło mu to całkiem nieźle, zważywszy na warunki, w jakich działał.