Dżihadyści zarabiają miliardy na dziełach sztuki

Turcja bowiem jest głównym szlakiem przerzutowym kradzionych zabytków do Nowego Jorku, Londynu, Paryża i Tokio. Główne centra skupowania kradzionych dzieł sztuki z Syrii i Iraku są w tureckich miastach leżących na granicy z Syrią: Urfa, Kilis i Gazantiep. Tam urzędują międzynarodowi handlarze, którzy boją się zapuszczać w głąb syryjskiego terytorium. Za nich robią miejscowi Turcy lub Syryjczycy. „Przemytnicy mają naprawdę niezłe kontakty z turecką mafią" – sądzi profesor archeologii Amr al-Azm z uniwersytetu Shawnee w Ohio.

Sami eksplorerzy w Syrii i Iraku wstępnie otrzymują połowę ceny, resztę dopiero po sfinalizowaniu transakcji. Zdaniem tureckiego dziennikarza Cema Erciyesa 90 proc. syryjskich terenów, na których znajdują się różnego rodzaju wykopaliska, jest obecnie polami bitew. Muzealnicy z Międzynarodowej Rady Muzeów alarmują, że tereny niektórych starożytnych miast w Syrii wyglądają już jak „zryte kretowiska". Państwo Islamskie bowiem zachęca mieszkańców do poszukiwań, pobierając jedynie 20-procentowy podatek od znalezisk, ewentualnie 40–50-procentowy – jeśli poszukiwacze używają ciężkiego sprzętu należącego do dżihadystów.

Jednocześnie pojawiają się kradzieże na zamówienie. Tak na przykład okradziono tzw. grobowiec trzech braci w Palmyrze, tyle że odbyło się to w czasie, gdy miasto znajdowało się pod kontrolą sił rządowych.

Poza Syrią i Irakiem podobne kradzieże (choć na mniejszą skalę) odnotowano w Afryce Północnej, na terenach opanowanych przez grupy radykałów zaprzyjaźnionych z Państwem Islamskim, na przykład w starożytnym mieście Timbuktu (w Mali). Samo miasto zostało częściowo zniszczone przez islamistyczne ugrupowanie Ansar Dine, które handlowało później zabytkami.