Rada Gminy Marklowice (woj. śląskie) uchwaliła regulamin utrzymania czystości i porządku na jej terenie. Postanowiła w nim, że obowiązkowej deratyzacji podlega cały obszar gminy, którą na terenie nieruchomości przeprowadza jej właściciel – jednokrotnie w ciągu roku w okresie jesiennym – wrzesień – październik. Ponadto nałożono na właściciela nieruchomości obowiązek przeprowadzenia deratyzacji na jej terenie w każdym przypadku wystąpienia gryzoni.
Uchwałę do sądu administracyjnego zaskarżył Prokurator Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w części postanowień dotyczących deratyzacji.
Prokurator wskazał, iż przepis ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, upoważnia radę gminy wyłącznie do wyznaczania obszarów obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania, podczas gdy zaskarżoną uchwałą nałożono obowiązek przeprowadzania deratyzacji na właścicieli nieruchomości. Dla poparcia stanowiska Prokurator przywołał wyrok WSA w Gdańsku z 9 maja 2012 r. (sygn. akt II SA/Gd 120/12) oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 10 lipca 2001 r. (sygn. akt P 4/00).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt II SA/Gl 404/14) uznał, iż skarga prokuratora jest uzasadniona.
Sąd podzielił opinię, że z mocy art. 4 ust. 2 pkt 8 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, rada gminy władna jest jedynie do wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania.
