– Zebraliśmy wszystkie dobre pomysły z całej Polski i chcemy te dobre praktyki popularyzować, tak by w przyszłości stały się standardami – zapowiada Łukasz Bojarski z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, prezentując publikację „Sprawny sąd” wydaną wspólnie ze Stowarzyszeniem Sędziów Iustitia.
Jeden z pomysłów to krzesło na sali rozpraw przygotowane dla osoby zeznającej. Zwolennikiem postawienia go jest sędzia Waldemar Żurek z Sądu Okręgowego w Krakowie. Argument za – świadek ma przecież zeznawać nieskrępowany. Być może na salach pojawią się też parawany, by w trudnych sprawach zeznający nie musiał patrzeć na oskarżonych.
Sędzia Ryszarda Stasiak, prezes sądu w Płońsku, wprowadziła u siebie specjalną półkę dla interesantów. Wyłożone są na niej wizytówki z numerami kont bankowych, na które wpłaca się zasądzone grzywny czy inne opłaty sądowe. Podsądni zaś otrzymują informacje o kolejnym terminie rozprawy z datą, godziną i numerem sali oraz sygnaturą postępowania na specjalnych, czytelnych druczkach.
Wspomina się też o bibliotekach w sądach, by sędziowie mieli łatwy i szybki dostęp do orzecznictwa, a także o umożliwieniu im korzystania z baz danych (np. meldunkowych), aby nie musieli odraczać sprawy w oczekiwaniu na informacje z policji itd. Pracę sędziom ułatwić mają także asystenci, którzy zajęliby się np. pisaniem projektów uzasadnień.
Autorzy publikacji nie zapomnieli także o dziennikarzach. Stawiają na profesjonalną informację dla mediów o najciekawszych sprawach toczących się w sądach. Szczegółowych informacji udzielać mają kompetentni pracownicy biur prasowych. W krakowskim sądzie utworzono nawet specjalny pokój dla dziennikarzy zajmujących się relacjonowaniem rozpraw. Mają w nim dostęp do komputera.
