Istnieje wiele różnych technik takiego wyrażenia przeprosin, które nie tylko nie przepraszają poszkodowanej osoby, lecz dodatkowo ją obrażają. Jedną z subtelniejszych - i popularniejszych w polityce - metod jest użycie frazy "przepraszam jeśli kogoś uraziłem" (tłum. przepraszam, że tak łatwo się obrażasz).
Jak wiadomo, Janusz Palikot nie należy jednak do miłośników subtelności i nie dla niego takie zagrywki. Dlatego jego zarządzone przez sąd przeprosiny Jarosława Kaczyńskiego za porównanie prezesa PiS do "bitych przez ojców do nieprzytomności" Hitlera i Stalina nie są w ogóle przeprosinami.
We wpisie na swoim blogu, Palikot najpierw przypomina swoje wypowiedzi, za które nie został skazany przez sąd:
1/ Janusz Palikot nie został zobowiązany do przeproszenia Jarosława Kaczyńskiego za swoje wystąpienie w programie „Szymon Majewski Show" z dnia 25 czerwca 2010 r. i dotyczące wypowiedzi, iż „...największym wilkiem polskiej polityki jest Jarosław Kaczyński.";
2/ Janusz Palikot nie został zobowiązany do przeproszenia Jarosława Kaczyńskiego za wywiad udzielony „Super Expressowi" w dniu 21 października 2010 roku w związku z zabójstwem działacza Prawa i Sprawiedliwości w Łodzi dotyczącego budowania w Polsce przez Jarosława Kaczyńskiego teatru nienawiści;
[itd.]
Dopiero potem zaś zamieszcza formułkę nakazaną przez sąd.
Przepraszam Pana Jarosława Kaczyńskiego za bezprawne naruszenie jego dóbr osobistych podczas wywiadu opublikowanego na stronie www.onet.pl w dniu 14 września 2010r. Oświadczam, iż moje stwierdzenie o psychopatycznych skłonnościach Pana Jarosława Kaczyńskiego jest nieprawdziwe, a porównanie do Hitlera i Stalina nieuzasadnione. Przepraszam, że naruszyłem dobre imię i godność osobistą Pana Jarosława Kaczyńskiego
Ale żeby nie było wątpliwości, jak wiele te przeprosiny znaczą i w jakim poważaniu ma wyrok sądu, nasz bohater dodaje:
Choć z wyrokiem sądu się nie zgadzam, to muszę go szanować. Inaczej grozi nam anarchia w stylu Kaczyńskiego, który nie uznaje prezydenta, premiera, Twojego Ruchu i wielu innych zjawisk.
