Gdzie dwóch się bije... Wybory parlamentarne mogę zrobić wyrwę w duopolu PO-PiS

Duopol PO–PiS to jeden z powodów degrengolady życia publicznego.

Publikacja: 11.10.2023 03:00

Przewodniczący Platformy Obywatelskiej Donald Tusk (na ekranie) na "debacie wyborczej 2023" Telewizj

Przewodniczący Platformy Obywatelskiej Donald Tusk (na ekranie) na "debacie wyborczej 2023" Telewizji Polskiej

Foto: PAP/Radek Pietruszka

Wszyscy na jednego to banda rudego”, „Nie wiem, czego panu nalali do szklanki, bo jakiś pan taki pobudzony i agresywny”, „Kiedy Tusk rządził, to miał serce z kamienia”, „Mateusz, co się z tobą stało. Jak prosiłeś mnie o pracę, wyglądałeś na człowieka przyzwoitego i spokojnego”. Te cytaty z Mateusza Morawieckiego i Donalda Tuska najlepiej podsumowują poziom poniedziałkowej debaty, ale też poziom całej kampanii. Szczególnie właśnie w interpretacji PiS i KO.

Dwóch hegemonów polskiej sceny politycznej, którzy próbowali przekonywać wyborców przez wiele miesięcy, że wybór jest manichejski i zero-jedynkowy – tylko albo jedni, albo drudzy – zaprezentowali się w całej swojej pustocie i jednocześnie nachalności. Byli jak dwaj bardzo upierdliwi domokrążcy, którzy od lat stosują te same nudne triki, żeby klienci uwierzyli, że żelazko może być tylko firmy A albo B. Ich repertuar jest zaś już tak zgrany, że kiedy tylko widzi się ich na podjeździe przed domem, ma się ochotę poszczuć ich psami.

Czytaj więcej

Ostatni tydzień kampanii wyborczej. Kto ma impet na koniec

Duopol PiS i PO trwa od 2005 r. – od momentu, gdy zawalił się projekt wspólnego stworzenia rządu przez te dwa ugrupowania. To już prawie dwie dekady. Niektórzy sądzili, że właśnie taki duopol, na wzór amerykański lub częściowo brytyjski, będzie dla Polski świetnym rozwiązaniem. Te nadzieje wzięły się z traumy skrajnie rozdrobnionego Sejmu I kadencji, pracującego w latach 1991–1993, w którym znaleźli się przedstawiciele dziewięciu ugrupowań. Tyle że wtedy nie obowiązywał jeszcze próg wyborczy.

Wprowadzono go przed kolejnymi wyborami, a betonowanie sceny dokończono, uchwalając w 2001 r. system subwencjonowania partii politycznych. Niestety, fatalnie z punktu widzenia państwa pomyślany (ale świetny z punktu widzenia dominujących partii), który przez lata pozwolił największym ugrupowaniom zgromadzić olbrzymie pieniądze.

Ostatecznie okazało się – i widać to dziś wyraźnie – że partyjny duopol nie tylko nie jest świetnym rozwiązaniem, ale przeciwnie – to jeden z głównych powodów degrengolady życia publicznego. Być może jednak coś się zmienia. Te wybory, w których wyjątkowo dużą rolę odgrywa układ w drugiej części stawki, nie przełamią może jeszcze fatalnego systemu całkowicie, ale stanowią w nim jakąś wyrwę.

Autor jest publicystą „Do Rzeczy”

Wszyscy na jednego to banda rudego”, „Nie wiem, czego panu nalali do szklanki, bo jakiś pan taki pobudzony i agresywny”, „Kiedy Tusk rządził, to miał serce z kamienia”, „Mateusz, co się z tobą stało. Jak prosiłeś mnie o pracę, wyglądałeś na człowieka przyzwoitego i spokojnego”. Te cytaty z Mateusza Morawieckiego i Donalda Tuska najlepiej podsumowują poziom poniedziałkowej debaty, ale też poziom całej kampanii. Szczególnie właśnie w interpretacji PiS i KO.

Pozostało 81% artykułu
2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Polityka
Kary za głosowanie ws. aborcji. Posłowie zawieszeni, wiceminister straci posadę
Polityka
Ustawa o depenalizacji aborcji odrzucona. Kto zagłosował przeciw?
Polityka
Sejm zagłosował w sprawie odebrania immunitetu Mariuszowi Błaszczakowi
Polityka
Sejm zdecydował w sprawie odebrania immunitetu Marcinowi Romanowskiemu
Materiał Promocyjny
Mazda CX-5 – wszystko, co dobre, ma swój koniec
Polityka
Donald Tusk: Ambasadorowi Szatkowskiemu zarzucono kontakty z zagranicznymi służbami
Materiał Promocyjny
Branża bankowa gorszy okres ma za sobą