Podatnikowi, w sprawie którego fiskus wszczął i prowadzi postępowania podatkowe, ustawodawca dał wiele uprawnień, ale nałożył na niego także obowiązki. Jednym z nich jest obowiązek ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń. Powinność ta odnosi się jedynie do osób fizycznych, bo dotyczy podróży.
Zgodnie z art. 147 § 1 ordynacji podatkowej pełnomocnika do spraw doręczeń musi ustanowić osoba fizyczna (będąca stroną postępowania), która wyjeżdża za granicę na co najmniej dwa miesięce.
Ustanowienie pełnomocnika do spraw doręczeń trzeba zgłosić organowi podatkowemu właściwemu w sprawie. Nie może to być zatem jakikolwiek organ, ale ten, który wszczął i prowadzi postępowanie. Niedopełnienie obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń na czas wyjazdu ma określone konsekwencje. W takiej sytuacji pismo uważa się za doręczone pod dotychczasowym adresem strony.
Podatnik, który nie ustanowił pełnomocnika, nie będzie mógł po przyjeździe zasłaniać się niewiedzą na temat korespondencji od fiskusa. Fiskus będzie miał prawo uznać pismo za doręczone pomimo jego faktycznego nieodebrania przez podatnika. To z kolei może wpłynąć na uprawnienia podatnika, np. pozbawić go – z uwagi na upływ terminów – prawa do złożenia odwołania czy zażalenia.
Nieodebraną przesyłkę fiskus może uznać za doręczoną
Obowiązek ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń nie dotyczy strony, która już wcześniej ustanowiła pełnomocnika albo którą reprezentuje przedstawiciel.
Dotyczy on także osób fizycznych, które nie są rezydentami w rozumieniu prawa dewizowego. Również w tym przypadku chodzi tylko o nierezydentów będących osobą fizyczną i tylko o tych, co do których polski fiskus wszczął postępowanie podatkowe.
Z obowiązku ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń nie zwalnia nierezydenta fakt przebywania w Polsce lub posiadania tutaj miejsca pobytu czasowego. Konsekwencją niedopełnienia obowiązków ustanowienia pełnomocnika przez nierezydenta będzie przyjęcie fikcji doręczenia pod adresem ostatniego czasowego pobytu.
