Reklama

Claudio Magris „Migawki”. Żyć jest niezdrowo, Kto żyje, ten umiera

Takie książki to rzadkość. Wnikliwe, celne obserwacje zamknięte w zwięzłej formie. „Migawki" Claudio Magrisa są jednak bolesną lekturą.
Claudio Magris „Migawki”. Żyć jest niezdrowo, Kto żyje, ten umiera

Foto: Paolo Magriselo

Ten włoski profesor współczesnej literatury niemieckiej na uniwersytecie w Trieście, regularnie publikujący na łamach „Corriere della Sera", przetłumaczony został już na 20 języków. „Migawki" są jego kolejną polską publikacją po m.in. „Postępowaniu umorzonym" oraz „Dunaju".

Zebrane w tomie krótkie prozy powstawały w latach 1999–2016. Mają być – jak wyjaśnia autor we wstępie – „zdjęciami migawkowymi, wykonanymi przy bardzo krótkim czasie naświetlania i bez użycia statywu". Zamiast aparatu jest rozumiejące, sięgające w głąb spojrzenie ludzkiego oka. Poczynione najczęściej w rodzinnym Trieście obserwacje dotyczą zachowań, w których autor dostrzega coś więcej, choćby rzadko uświadamiane aspekty ludzkiej psychiki.

Pozostało jeszcze 80% artykułu

Zabookuj najlepsze treści na wakacje!

Skorzystaj z promocji wakacyjnej i zyskaj dodatkowe drukowane magazyny: Nauka i Historia.

Twoje rzetelne i obiektywne źródło najważniejszych informacji z Polski i ze świata.

Promocja dotyczy subskrypcji RP.PL na rok.

Reklama
Reklama
Promowane treści
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama
Reklama