Reklama

Claudio Magris „Migawki”. Żyć jest niezdrowo, Kto żyje, ten umiera

Takie książki to rzadkość. Wnikliwe, celne obserwacje zamknięte w zwięzłej formie. „Migawki" Claudio Magrisa są jednak bolesną lekturą.
Claudio Magris „Migawki”. Żyć jest niezdrowo, Kto żyje, ten umiera

Foto: Paolo Magriselo

Ten włoski profesor współczesnej literatury niemieckiej na uniwersytecie w Trieście, regularnie publikujący na łamach „Corriere della Sera", przetłumaczony został już na 20 języków. „Migawki" są jego kolejną polską publikacją po m.in. „Postępowaniu umorzonym" oraz „Dunaju".

Zebrane w tomie krótkie prozy powstawały w latach 1999–2016. Mają być – jak wyjaśnia autor we wstępie – „zdjęciami migawkowymi, wykonanymi przy bardzo krótkim czasie naświetlania i bez użycia statywu". Zamiast aparatu jest rozumiejące, sięgające w głąb spojrzenie ludzkiego oka. Poczynione najczęściej w rodzinnym Trieście obserwacje dotyczą zachowań, w których autor dostrzega coś więcej, choćby rzadko uświadamiane aspekty ludzkiej psychiki.

Pozostało jeszcze 80% artykułu

4 zł tygodniowo przez rok !

Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.

Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.

Kliknij i poznaj szczegóły oferty

Reklama
Plus Minus
Polska nie była imperium. I dobrze. Kacper Kita o micie imperium i nowej geopolityce
Materiał Promocyjny
Bezpieczeństwo to nie dodatek. To fundament systemu płatności
Plus Minus
„Niebo. Rok w piekle”: Przejmująca cisza
Plus Minus
„Canes of Karabakh”: Złapać oddech
Plus Minus
„Ride 6”: Szalone i profesjonalne wyścigi
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama