Fiskus może żądać tylko dokumentów wskazanych w przepisach

Tak wynika z [b]wyroku WSA w Warszawie z 14 września 2009 r.,(III SA/Wa 574/09)[/b].

[srodtytul]Jaki był problem[/srodtytul]

Podatnik wnioskował o zwrot VAT za okres od lipca do października 2007 r. [b]Organy podatkowe obu instancji jednak odmówiły. Przyczyną był brak dostarczenia tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia. [/b]

Organy twierdziły, że obcojęzyczne dokumenty, bez ich urzędowego przetłumaczenia na język polski, w świetle art. 180 § 1[link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=C67339120C510517A29C5753FCF60927?id=176376] ordynacji podatkowej[/link], nie mogą być uznane za dowód w sprawie, gdyż posługiwanie się nimi w postępowaniu prowadzonym przez organ administracji publicznej jest sprzeczne z prawem.

Podatnik, nie zgadzając się z tym postanowieniem, wniósł na nie skargę do sądu. Domagał się ustalenia, czy nieprzedłożenie tłumaczenia zaświadczenia stanowi brak formalny, do usunięcia którego organ podatkowy może wezwać wnoszącego wniosek o zwrot podatku w trybie art. 169 § 1 ordynacji podatkowej pod rygorem wynikającym z art. 169 § 4 tej ustawy.

[wyimek]Dowodem jest treść dokumentu obcojęzycznego, a nie jego tłumaczenie[/wyimek]

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA uznał skargę za zasadną. Przypomniał, że zwrot podatku następuje na sporządzony według wzoru wniosek podmiotu uprawnionego. Do wniosku dołącza się:

1) oryginały faktur oraz dokumentów celnych, z których wynikają wnioskowane kwoty zwrotu podatku;

2) oryginał zaświadczenia wskazującego, że podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze zarejestrowanym w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo stałego miejsca prowadzenia działalności;

3) dokument potwierdzający identyfikację na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, jeżeli podmiot zagraniczny jest zidentyfikowany dla świadczenia usług elektronicznych poza terytorium kraju.