Tak postanowił [b]Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 29 października 2009 r., (I SA/Ke 242/09) [/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wójta gminy ustalającą wysokość łącznego zobowiązania podatkowego na 2009 r. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji ustalił, że opodatkowaniem objęto grunty rolne, budynek mieszkalny oraz nieużytki.

Wskazał, że zgodnie z art. 6c ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=FEF9F365D0E929CA3FF0103B3D0D78C4?id=182467]ustawy o podatku rolnym[/link] osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym).

Podatnikami podatku rolnego są m.in. osoby fizyczne będące: właścicielami gruntów, posiadaczami samoistnymi gruntów, użytkownikami wieczystymi gruntów, posiadaczami gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Jeżeli grunty znajdują się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy ciąży na posiadaczu samoistnym.

Organ wskazał, że podstawą wymiaru podatku są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez starostwa powiatowe. Ponieważ z aktualnych wypisów z rejestru gruntów wynika, że podatnik jest właścicielem oraz posiadaczem samoistnym gruntów, organ na tej podstawie dokonał wymiaru podatku. Podatnik to zakwestionował. Sprawa trafiła do WSA.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

W myśl art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym łączne zobowiązanie pieniężne organ podatkowy ustala osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy zarówno w zakresie podatku rolnego, jak i w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku rolnego, pod warunkiem że podlegające opodatkowaniu nieruchomości położone są na terenie tej samej gminy. Podstawą wymiaru podatku jest zapis wynikający z ewidencji gruntów i budynków. Z zaskarżonej decyzji wynika, że podstawą wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego były dane wynikające z załączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów oraz w stosunku do budynku – wypisu z kartoteki budynków.

Prawidłowo organ wskazał, że dane te są dla niego wiążące. Oznacza to, że [b]tak długo, jak długo dane nie zostaną zmienione, będą stanowiły podstawę do wymiaru podatków. Nie ma przy tym znaczenia, czy wymienione w ewidencji grunty stanowią przedmiot czy zarzewie sporów podatnika z sąsiadami. Bez znaczenia jest też okoliczność, czy skarżący jest właścicielem tychże gruntów czy też jedynie ich posiadaczem[/b], albowiem opodatkowaniu podatkiem rolnym podlega gospodarstwo rolne stanowiące własność lub znajdujące się w posiadaniu podatnika.