Zatrudniony na czas określony nie wróci do firmy po redukcji

Kilka miesięcy wcześniej w [b]Trybunale Konstytucyjnym zapadł bowiem wyrok (z 27 listopada 2007 r., SK 18/05)[/b], z którego wynika prawo zwolnionego do pełnego odszkodowania za skutki bezprawnego działania byłego pracodawcy, czyli pokrycia np. kosztów poszukiwania nowej pracy lub utraconych dochodów, gdy zwolniony nie może jej znaleźć.

Sąd okręgowy oddalił apelację, gdyż powód zgłosił w niej nowe żądanie wypłaty odszkodowania, którego nie było podczas procesu w pierwszej instancji. Wtedy domagał się tylko przywrócenia do pracy.

Podobnego zdania był Sąd Najwyższy, oddalił więc skargę kasacyjną zwolnionego podwładnego. Zdaniem SN doszło do istotnej zmiany roszczeń pracownika. Czym innym jest bowiem żądanie przywrócenia do pracy, a czym innym wypłata odszkodowania. Wystąpienie z nowymi żądaniami w apelacji jest zaś niezgodne z art. 383 kodeksu postępowania cywilnego.

Na marginesie uzasadnienia SN stwierdził jednak, że co prawda kodeks pracy przewiduje zamknięty katalog roszczeń w razie bezprawnego rozwiązania umowy zawartej na czas określony, pracownik może jednak, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z listopada 2007 r., domagać się wyższego odszkodowania.

Sprawa roszczeń o odszkodowanie jest otwarta, pracownik może więc ponownie wystąpić z nimi przeciwko urzędowi. Wówczas to sąd rozstrzygnie, czy takie odszkodowanie mu się należy. A jeśli tak, to za jaki czas i w jakiej wysokości. Sąd będzie musiał bowiem wziąć pod uwagę także różne przypadki losowe, jakie mogą spotkać pracownika, co może skutkować skróceniem okresu zatrudnienia. Zwolniony z pewnością nie ma więc co liczyć na to, że sąd przyzna mu pełną kwotę utraconych do końca 2011 r. zarobków.