[b]Tak orzekł WSA w Warszawie 2 marca 2010 r. (III SA/ Wa 1811/ 09).[/b]

Spółka funkcjonująca w ramach grupy deweloperskiej świadczy kompleksowe usługi obsługi projektów inwestycyjnych prowadzonych przez wyznaczone spółki celowe. W ramach tej działalności zawiera ze spółkami celowymi umowy o generalną realizację inwestycji.

Zwróciła się do organu podatkowego z wnioskiem o interpretację. Wskazała, że wygrała przetarg na zakup nieruchomości składającej się z działki gruntu. Planowała przeprowadzenie na niej projektu inwestycyjnego, w związku z czym poniosła różnorodne nakłady.

Przed zawarciem umowy przenoszącej własność działki zdecydowała się jednak odsprzedać ją osobie trzeciej.

Miała wątpliwości, [b]czy powinna wliczyć kwotę obrotu z tytułu sprzedaży działki do obrotu stanowiącego podstawę obliczenia proporcji, według której ustala się kwotę VAT naliczonego, o którą można obniżyć podatek należny[/b] (o którym mowa w art. 90 ust. 3 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=172827]ustawy o VAT[/link]).

Spółka podkreśliła, że nie prowadziła w odniesieniu do nabytej działki swojej podstawowej działalności gospodarczej. Zatem, zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, nie powinna wliczyć kwoty obrotu z tytułu sprzedaży tej działki do obrotu stanowiącego podstawę obliczenia proporcji. Organ uznał stanowisko strony za nieprawidłowe.

Sąd podzielił ten pogląd. Uznał, że stanowisko organu nie narusza prawa i jest zgodne z literalnym brzmieniem art. 90 ust. 3 i 6 ustawy o VAT.

Sąd podkreślił, że biorąc pod uwagę szeroki zakres działalności strony skarżącej, tej transakcji nie można potraktować jako jednorazowej. Nie można uznać sprzedaży gruntu, w stosunku do którego zostały już poniesione wydatki i nakłady, jako czynności sporadycznej.

[i]Autorka jest członkiem Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte[/i]

[ramka][b]Komentuje Krzysztof Wilk, menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro w Warszawie):[/b]

Zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT do wyliczenia proporcji sprzedaży (tzw. współczynnika) nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Przez pojęcie „sporadyczny”, które nie zostało zdefiniowane w przepisach podatkowych, należy rozumieć zdarzenie występujące czasami, nieregularnie, nieczęsto, przypadkowo.

Jak można wyczytać z orzecznictwa ETS (np. sprawa C306/94, Régie dauphinoise), jeżeli transakcja nie stanowi bezpośredniego, stałego i niezbędnego rozwinięcia opodatkowanej działalności przedsiębiorstwa, powinna być traktowana jako sporadyczna (incydentalna) i tym samym nie powinna wpływać na wyliczenie współczynnika.

W analizowanym przypadku WSA uznał, że biorąc pod uwagę szeroki zakres działalności spółki, spornej transakcji nie można potraktować jako jednorazowej.

Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że spółka świadczy kompleksowe usługi – obsługę projektów inwestycyjnych, w szczególności wykonuje generalną realizację inwestycji.

W takim wypadku wydaje się, że nie ma przeszkód do uznania, że jednorazowa sprzedaż nieruchomości, nawet jeśli stanowi dużą wartość w obrocie realizowanym przez tę spółkę, nadal może być czynnością incydentalną.

Co więcej, nie powinno mieć na to wpływu nawet wskazanie w dokumentach rejestracyjnych spółki obrotu nieruchomościami jako przedmiotu jej działalności, bowiem taki formalny zapis nie może decydować o posiadaniu statusu podatnika VAT.

Niemniej brak precyzyjnych zapisów ustawowych, przez co daleko idące skutki dla podatników wyciągane są z interpretacji niedookreślonego sformułowania zawartego w art. 90 ust. 6, z pewnością będzie przyczyną kolejnych sporów z organami podatkowymi.[/ramka]