[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyroku z 28 lutego 2008 r., (I SA/Go 959/07). [/b]
[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]
Organ podatkowy ustalił, że L.B. w zeznaniu podatkowym wyłączył z podstawy opodatkowania darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą.
Organ I instancji stwierdził, powołując się na zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, że wynikający z art. 55 ust. 7 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=AD14C8ABAA093A364E1DC2CBE1F7E58F?id=71322]ustawy o stosunku państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej[/link] wymóg pokwitowania darowizn przez kościelne osoby prawne został spełniony.
Z treści zawartych umów wynika bowiem, że darowizny zostały spełnione w dniu podpisania umów. Nie został natomiast spełniony warunek przedłożenia przez obdarowanego w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizn sprawozdań, o którym mowa w tym przepisie.
Nie pomogło odwołanie do izby skarbowej. Sprawa trafiła do sądu.
[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]
WSA stwierdził, że skarga jest niezasadna.
Przypomniał, że zgodnie z art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku państwa do Kościoła katolickiego w RP, darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.
Przepis ten przewiduje nieograniczoną kwotowo ani procentowo ulgę podatkową polegającą na możliwości odliczenia od dochodu dokonanej na rzecz kościelnej osoby prawnej darowizny przeznaczonej na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą. Mimo zamieszczenia go w ustawie regulującej stosunki państwa i Kościoła katolickiego jest to niewątpliwie przepis podatkowy regulujący w sposób szczególny zakres opodatkowania.
[wyimek]Darczyńca może domagać się rzetelnego i konkretnego dokumentu [/wyimek]
W powołanym przepisie ustawy o stosunku państwa do Kościoła katolickiego w RP możliwość wyłączenia darowizny z podstawy opodatkowania została uzależniona od przedstawienia darczyńcy przez kościelną osobę prawną pokwitowania odbioru darowizny oraz – w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdania o przeznaczeniu jej na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą.
Prawidłowo organ nie uznał za sprawozdanie z przeznaczenia darowizn na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą oświadczeń (nazwanych sprawozdaniami), złożonych przez proboszczów obdarowanych parafii, w których stwierdzono, że darowizny zostały przeznaczone na sfinansowanie określonych działań. Ogólne wskazanie celów i kwot, na jakie została wydatkowana darowizna, bez możliwości tego sprawdzenia i zweryfikowania, nie spełnia wymogów sprawozdania.
