Urzędnicy wyjaśnią powody podjęcia przez nich decyzji

[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Admnistracyjny w Białymstoku w wyroku z 7 kwietnia 2010 r., I SA/Bk 592/09[/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Pani E.W. wystąpiła do dyrektora urzędu kontroli skarbowej z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości podatkowej wynikającej z decyzji tego organu ustalającej zobowiązanie z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Prosiła o rozłożenie zaległości na 3,5 roku, w ratach płatnych miesięcznie.

Wskazała, że jej sytuacja finansowa nie pozwala na jednorazową spłatę zaległości podatkowej. Dodała, że jest osobą bezrobotną mającą na utrzymaniu uczące się dziecko, a jedynym źródłem jej utrzymania są środki pieniężne otrzymywane z pomocy społecznej oraz od członków rodziny. Ponadto członkowie rodziny zobowiązali się do pomocy w spłacie zobowiązań, na dowód czego przedłożyła oświadczenia matki i siostry.

Wniosek ten został przekazany do naczelnika urzędu skarbowego, który odmówił udzielenia ulg. Decyzję tę utrzymał w mocy również organ odwoławczy. Sprawa trafiła do sądu.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA skargę uwzględnił. Przypomniał, że stosownie do art. 67a § 1 pkt 2 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?n=1&id=176376&wid=328885]ordynacji podatkowej[/link] w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy na wniosek podatnika może m.in. rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej.

Decyzje organów podatkowych w tego typu sprawach opierają się na tzw. uznaniu administracyjnym.

Fakt ten nie może oznaczać dowolności działania. Także w tego typu sprawach organ podatkowy jest zobowiązany do wszechstronnego rozważenia, czy zostały spełnione przesłanki określone w art. 67a § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, umożliwiające przyznanie ulgi w spłacie podatku. Wyniki tej oceny muszą być należycie uzasadnione.

Organy powinny z należytą starannością przekazać stronie motywy, jakimi kierowały się przy wydawaniu decyzji o odmowie przyznania tego typu ulgi. Motywy te muszą znajdować logiczne uzasadnienie w okolicznościach faktycznych danej sprawy. Inaczej organ podatkowy naraża się na zarzut dowolnej oceny materiału dowodowego.

Sąd uznał, że nielogiczne są argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dotyczące braku podstaw do uwzględnienia wniosku o rozłożenie na raty zaległości podatkowej. Organ odwoławczy, stwierdzając prawidłowość stanowiska naczelnika urzędu skarbowego, że sytuacja finansowa skarżącej nie gwarantuje spłaty zaległości w ratach, zdaje się nie dostrzegać, że skarżąca regularnie dokonuje częściowych wpłat na poczet zaległości.