Pogląd taki przedstawił [b]Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 12 listopada 2009 r. (I SA/Wr 1360/09)[/b], uchylającym interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną przez Izbę Skarbową w Poznaniu.

[srodtytul]Podatnik: koszt ogólnej działalności[/srodtytul]

Spółka będąca debiutantem giełdowym we wniosku o interpretację pytała o możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych na przygotowanie prospektu emisyjnego. Chodziło m.in. o usługi notarialne, audyt prawny i finansowy, promocje, reklamę, szkolenia.

Wskazała, że w 2006 r. zadebiutowała na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Dzięki przeprowadzonej emisji akcji pozyskała kapitał, który został przekazany na rozwój spółki. Zastrzegła jednak, że wydatki poniesione na przygotowanie prospektu emisyjnego z ostrożności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ze względu na rozbieżne interpretacje, odmienne od obowiązujących w Unii Europejskiej.

W ocenie spółki wydatki te powinny być uznane za koszt podatkowy. Na poparcie tej tezy powołała [b]wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 26 maja 2005 r. w sprawie (C-465/03)[/b] austriackiej firmy, która w 2000 r. zadebiutowała na giełdzie. ETS uznał, że wydatki poniesione przez spółkę na różne usługi, które zakupione zostały w związku z emisją akcji, są częścią jej kosztów ogólnych i pozostają, co do zasady, w bezpośrednim związku z jej działalnością jako całością.

Spółka wskazała również [b]pismo Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu z 16 lutego 2007 r. (PPII/443/1/572/15969/06)[/b], w którym wyrażono pogląd, że wydatki związane bezpośrednio z emisją akcji powinny być uznane za koszty ogólnej działalności podatnika, zgodnie z art. 15 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893]ustawy o CIT[/link].

[srodtytul]Organ: brak związku z przychodem[/srodtytul]

Organ podatkowy nie zgodził się z tym stanowiskiem. Podkreślił, że przychód uzyskany przez spółkę z emisji akcji jest bezpośrednio przeznaczony na powiększenie kapitału zakładowego, ale nie jest to dla spółki przychód podatkowy. W myśl art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego lub funduszu założycielskiego albo funduszu statutowego w banku państwowym lub funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela.

Skoro przychód otrzymany na powiększenie kapitału zakładowego nie jest przychodem dla celów podatkowych, to koszty jego uzyskania nie mogą być kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem nie zalicza się do takich kosztów wydatków co prawda niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, ale związanych z przysporzeniami nieuważanymi za przychód przez ustawodawcę (art. 12 ust. 4 pkt 4 tej ustawy).

W interpretacji powołano też treść art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, z którego wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Polski lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. W efekcie związane z tymi przychodami koszty nie mogą, stosownie do pkt 3 tego przepisu, pomniejszać przychodów uzyskiwanych z innych źródeł.

[srodtytul]Co orzekł sąd[/srodtytul]

WSA we Wrocławiu nie podzielił tego poglądu. Analizując postanowienia art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ocenił, że przesłanką umożliwiającą podatnikowi zaliczenie wydatków na przygotowanie prospektu emisyjnego w poczet kosztów uzyskania przychodów jest zabezpieczenie źródła przychodów.

Sąd podniósł, że wydatki te jakkolwiek nie są związane z przychodem podatkowym spółki, są jednak dla niej kosztami ogólnymi (kosztami pośrednimi). Niewątpliwie przyczyniają się bowiem do zabezpieczenia źródła przychodów. Jednocześnie sąd zaznaczył, że w tym wypadku nie mają zastosowania postanowienia art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT.