[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z 11 lutego 2010 r., (I SA/Po 853/09).[/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Podatniczka wniosła o umorzenie pozostałej części podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych za rok 2007.

Podała, że jest osobą schorowaną – po wypadku komunikacyjnym i zawale serca, pozostającą pod opieką lekarzy. Jest bezrobotna, nie posiada żadnego majątku, a jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura. Na jej utrzymaniu pozostaje syn, który leczy się psychiatrycznie.

Naczelnik urzędu skarbowego odmówił umorzenia zaległości w podatku dochodowym. Podobnie dyrektor izby skarbowej. Podatniczka złożyła skargę do sądu.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA stwierdził, że skarga jest bezzasadna. Przypomniał, że w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy na wniosek podatnika może w całości lub w części umorzyć zaległości podatkowe.

Przy rozpatrzeniu wniosku o umorzenie organ podatkowy ma obowiązek brać pod uwagę oba te interesy i muszą one posiadać tę samą ocenę. Ocena tych interesów należy do organu wydającego decyzję i od jego woli wyrażonej w uzasadnieniu decyzji zależeć będzie skorzystanie z ulgi w postaci umorzenia zaległości w całości albo w części.

Decyzja dotycząca umorzenia jest decyzją uznaniową i uznanie to jest modyfikowane przez interes podatnika i interes publiczny. Umorzenie zaległości jest ulgą, przywilejem i nie może stanowić środka do unikania zredukowania zadłużenia wobec Skarbu Państwa. Udzielenie przywilejów podatkowych, w tym umorzenie, jest wyjątkiem od ogólnej zasady powszechności opodatkowania.

Organy podatkowe mogą korzystać z tej instytucji w sposób wyjątkowy przy zastosowaniu wszelkich reguł zawartych w przepisach ordynacji podatkowej i w szczególności, gdy zaległość podatkowa jest skutkiem okoliczności, na które podatnik nie miał wpływu i nie mógł im przeciwdziałać.

W postępowaniu o umorzenie zaległości obowiązek wskazania dowodów spoczywa na podatniku, bowiem to on się domaga, by te dowody świadczące o jego interesie ocenione zostały przez organy podatkowe korzystnie dla niego. Chodzi tu o takie dowody, które w sposób wiarygodny przedstawiałyby aktualną sytuację finansową podatnika z daty orzekania o umorzeniu.

W ocenie sądu pojęcia [b]ważnego interesu publicznego nie można ograniczyć wyłącznie do nadzwyczajnych, nieprzewidywalnych zdarzeń losowych. Pomimo to sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.[/b] Dochód ze sprzedaży papierów wartościowych jest dochodem dodatkowym, a uiszczenie z tego tytułu podatku nie powoduje zagrożenia egzystencji podatnika, ponieważ podatek ten nie jest w istocie pobierany z bieżących środków na utrzymanie.