Tak orzekł w [b]wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. III SA/Wa 2590/10)[/b]. Orzeczenie było wynikiem zaskarżenia niekorzystnej interpretacji podatkowej wydanej przez dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (IP-PB3-423-603/08-2/AG).
Skarżąca spółka zadała organowi pytanie, czy w sytuacji gdy otrzyma na konto walutowe określoną kwotę pożyczki w euro, a następnie tego samego dnia ureguluje swoje zobowiązania wyrażone w tej walucie, mogą powstać tzw. różnice kursowe. Osiągamy wtedy przychody lub ponosimy straty w związku z wahaniem kursów walut. Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 3 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=115893]ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU z 2000 r. nr 54, poz. 654)[/link] dodatnie różnice kursowe mogą powstać, jeśli wartość otrzymanych pieniędzy w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych pieniędzy w dniu zapłaty. W takiej sytuacji różnica wartości powiększa przychód. Gdy jest odwrotnie, tzn. gdy wartość waluty obcej spada w stosunku do złotego, ujemne różnice kursowe stanowią koszt uzyskania przychodu.
Zasadą jest, że przy obliczaniu wartości środków pieniężnych bierze się pod uwagę faktycznie zastosowany kurs waluty w danym dniu. Jeśli to nie jest możliwe, do obliczeń przyjmuje się średni kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień transakcji ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.
Warszawski sąd uchylił interpretację izby skarbowej, uzasadniając, że różnice kursowe mogą powstać jedynie wtedy, gdy można ustalić zastosowane kursy walut. W sytuacji, którą rozpatrywał sąd, nie nastąpiło przeliczenie środków otrzymanych w euro na złote. Nie można więc mówić o faktycznie zastosowanym kursie, na podstawie którego można by obliczyć różnice kursowe i ustalić przychód lub koszt jego uzyskania.
Sąd zaznaczył również, że nie można do omawianej transakcji zastosować art. 15a ust. 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=115893]ustawy o CIT[/link] mówiącego o zastosowaniu do obliczeń różnic kursowych średniego kursu ogłaszanego przez NBP. W tej sytuacji byłby to bowiem kurs z tego samego dnia, bezpośrednio poprzedzającego zarówno datę wpływu pieniędzy na konto, jak i uregulowania nimi zobowiązania. Skoro kurs kupna i sprzedaży byłby identyczny, to nie mogły powstać z tego tytułu żadne różnice.
