Fiskus nie może ukarać jeśli szkodliwość czynu była znikoma

Warszawski fiskus oskarżył ją o to, że dwukrotnie w ciągu czterech miesięcy jako członek zarządu spółki z o.o. złożyła po terminie deklaracje dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu podwyższenia kapitału spółki.

Urząd skarbowy skierował jej sprawę do sądu, mimo że oskarżona sama, bez wezwania, zapłaciła podatek (około 200 zł) wraz z karnymi odsetkami, gdy zorientowała się, że powinna złożyć deklarację i że termin na to już minął. Nie pomogło przyznanie się do niezłożenia deklaracji w terminie i tłumaczenie, że nie chciała narazić urzędu na straty.

Według

warszawrskiego sądu rejonowego (sygn. IV Ks 9/11)

, wprawdzie działanie oskarżonej wypełnia formalnie znamiona wykroczenia skarbowego z art. 56

4

kodeksu karnego skarbowego

, ale jak podkreślił w uzasadnieniu postanowienia koncepcją przyjętą w polskim prawie karnym jest założenie, iż sprawca popełnia przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, jeżeli jego czyn nie tylko narusza przepis ustawy i jest zawiniony, ale także wyrządza szkody społeczne w stopniu większym niż znikomy (art. 1

2

k.k.s.).

Zdaniem sądu czyn oskarżonej charakteryzował się znikomym stopniem szkodliwości społecznej, choć niewątpliwie nie był czynem społecznie pozytywnym.