Konsument nie musi płacić zbyt wysokich kosztów pożyczki

Jolanta C. zawarła z Polską Korporacją Finansową Skarbiec przedwstępną umowę pożyczki w wysokości 55 tys. zł. Zapłaciła opłatę przygotowawczą (2750 zł) i zobowiązała się do ustanowienia dwóch zabezpieczeń: weksla in blanco z deklaracją wekslową oraz blokady środków na rachunku bankowym. Kiedy Skarbiec zażądał innego zabezpieczenia w postaci trzech poręczycieli, kobieta uznała to za załamanie ogólnych warunków umowy i wystąpiła o rozwiązanie umowy, domagając się zwrotu opłaty przygotowawczej.

Spółka odmówiła, wskazując na § 14 pkt 3 umowy, zgodnie z którym opłata przygotowawcza w żadnym wypadku poza przewidzianym w § 4 pkt 4 (nieprzyjęcie z winy pożyczkodawcy umowy przedwstępnej do realizacji w określonym terminie) nie podlega zwrotowi. Podniosła, że Jolanta C. mogła na podstawie przepisów o kredycie konsumenckim odstąpić od umowy w ciągu dziesięciu dni od jej zawarcia, tymczasem zrobiła to dopiero po miesiącu.

Spór sprowadzał się do ustalenia, czy na podstawie wiążącej umowy pozwana spółka miała prawo zatrzymać uiszczoną opłatę przygotowawczą.

Sąd Rejonowy w Lublinie uznał, że tak. Stwierdził, że w sprawie nie ma zastosowania wypadek przewidziany w § 14 pkt 3 umowy, tj. wina pożyczkodawcy. Nie znalazł też dowodów, że Jolanta C. została wprowadzona w błąd, skoro otrzymała i podpisała oświadczenie o otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią oraz zaakceptowaniu ogólnych warunków umowy przedwstępnej.

Sąd nie znalazł też podstaw do uznania, że działanie PKF Skarbiec jest sprzeczne z art. 7a ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, że łączna kwota opłat, prowizji oraz innych kosztów związanych z zawarciem umowy o kredyt konsumencki, z wyłączeniem udokumentowanych lub wynikających z innych przepisów prawa kosztów związanych z ustanowieniem, zmianą lub wygaśnięciem zabezpieczeń i ubezpieczeń (w tym kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt. 4), nie może przekroczyć 5 proc. kwoty udzielonego kredytu konsumenckiego. Zdaniem sądu uiszczona opłata przygotowawcza nie przekracza wysokości ustawowej.

Sąd Okręgowy w Lublinie zmienił częściowo wyrok (sygnatura akt: II Ca 346/11)

, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji błędnie ocenił zgodność postanowień umowy z zapisem zawartym w art. 7a o kredycie konsumenckim. Do kosztów tych nie doliczył opłat administracyjnych pokrywanych przez cały czas trwania planu ratalnego (2400 zł). Łączna więc kwota opłat oraz innych kosztów udzielenia pożyczki Jolancie C. przekracza limit i stanowi aż 9,36 proc. kwoty udzielonej pożyczki.

Niedochowanie zaś obowiązku z art. 7a wspomnianej ustawy, czyli obciążenie konsumenta większymi kosztami niż wynikające ze wskazanej regulacji jest działaniem sprzecznym z ustawą i w tym zakresie nieważnym.

Sąd wyliczył, że od Jolanty C. spółka mogła domagać się 350 zł tytułem kosztów związanych z zawarciem umowy o kredyt konsumencki.

Kwota wyższa niż 350 zł (czyli 2400 zł) stanowi zgodnie z przepisem art. 410 § 2

kodeksu cywilnego