Decyzja o przyjęciu zaproszenia jest o tyle zaskakująca, że została podjęta w trakcie ostrego sporu ustrojowego o Trybunał Konstytucyjny i spodziewanej wkrótce kumulacji tego konfliktu w związku z zakończeniem kadencji prezesa TK Andrzeja Rzeplińskiego oraz wyborem jego następcy. Środowisko prawnicze w tym sporze w zdecydowanej większości poparło obrońców Trybunału. Zresztą same korporacje prawnicze kilkakrotnie otwarcie występowały przeciwko działaniom PiS, prezentując tzw. opinie przyjaciela sądu.

Dlatego zaproszenie prezydenta na zjazd adwokatów wydawało się raczej aktem ceremonialnym, formalnym, zwłaszcza że Andrzej Duda nie uczestniczył w Zgromadzeniach Ogólnych TK czy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie był także na zjeździe radców prawnych. Co zdecydowało, że tym razem nieoczekiwanie skorzystał z zaproszenia?

Mogła to być próba budowania własnej politycznej tożsamości, stworzenia patronatu nad adwokaturą, pójścia drogą prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który jako jedyny w historii uczestniczył w najważniejszym dla palestry wydarzeniu.

Na to wskazuje przemówienie, w którym Duda zaznaczył, że kwestie palestry powinny być uzgadnianie z adwokatami i on jako prezydent będzie je omawiał i uzgadniał z samorządem.

Padły między innymi następujące słowa: „chcę z państwem pracować i nie zgadzam się na to, aby pewne rzeczy dotyczące samorządu, a istotne, były zmieniane bez samorządu".

W obecnej sytuacji, kiedy rząd dość brutalnie zaczyna obchodzić się ze środowiskiem sędziowskim, zaostrzając kary dyscyplinarne czy wprowadzając jawne oświadczenia majątkowe, a także ostatnio z korporacją komorniczą, mocno ograniczając komornicze wynagrodzenia – prezydencka deklaracja „nic o was bez was" wydaje się jednak ryzykowna.

PiS od zawsze był w konflikcie ze środowiskami prawniczymi. Bardzo szorstki stosunek do nich ma minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro. Nieoficjalnie mówi się, że jeżeli adwokatura nie oczyści swoich szeregów w związku z tzw. aferą reprywatyzacyjną, może stracić własne sądownictwo dyscyplinarne.

Kiedy zatem ustawa uderzająca w interesy palestry trafi do podpisu prezydenta, ten stanie przed dylematem: adwokatura czy lojalność wobec własnego środowiska politycznego? Dlatego deklaracja Dudy albo skazuje go na konflikt z PiS, albo naraża na zarzut, że rzuca słowa na wiatr.