To postawa typowa nie tylko dla Rosji, ale też dla wszystkich cywilizacji kolektywistycznych, kojarzonych raczej z kierunkiem wschodnim. Dla zachodnich demokracji typowe ma być inne stanowisko; każdy jest ważny, dbamy o życie i zdrowie najpośledniejszej jednostki. Można dyskutować, czy Zachód konsekwentnie się tego trzymał. Dziś raczej się trzyma. A my?
W tej chwili waży się nasza przynależność do Wschodu lub Zachodu. Codziennie telewizje pokazują pacjentów peregrynujących z apteki do apteki. Pojawiają się chore dzieci i ludzie z nowotworami przekonywani przez farmaceutów, aby wracali do lekarza. I rzecznik praw pacjenta, która zamiast bić na alarm, wyraziła przypuszczenie, że jakiś aptekarz w końcu się zlituje.
W sylwestra premier zapowiedział konsekwencje wobec opornych lekarzy, ale nie powiedział jakie i poszedł się bawić. Po Nowym Roku minister Arłukowicz dorzucił do pieca, zwracając uwagę, że niektórzy lekarze odmawiają właściwych pieczątek dla zasady, bo na przykład wszystkie dzieci i emeryci są ubezpieczeni. A jednak pytany o rozwiązania trochę pogroził, ale też wyraził nadzieję, że system się dotrze, że potrzeba czasu.
Panie ministrze, pan i premier czas macie. Do wyborów daleko. Myśli pan, przecież wrażliwy lekarz, że ma go chory na raka odwiedzający dziesięć aptek? W tym przypadku nadzieja, że już za kilka dni, że lekarze zmiękną, że więcej aptek podpisze umowy z NFZ, to hołdowanie zasadzie "liudiej u nas mnogo". Jeśli choć jeden człowiek między powiedzmy 1 a 5 stycznia miał ponieść uszczerbek na zdrowiu z powodu tego bałaganu, demokratyczna władza powinna stawać na rzęsach, aby go ratować.
Jak? Albo lekarze łamią prawo i władza już od początku roku powinna przystępować do represji (nie żartuję, to jest igranie ludzkim życiem). Albo prawa nie łamią, mają rację, i władza powinna siedzieć z nimi przy stole już w Nowy Rok. Niezawodnemu Jackowi Żakowskiemu groźne miny Donalda Tuska skojarzyły się z IV RP. A ja widziałem je dziesiątki razy u Tuska właśnie.
