Na wzgórzu Ofel zespół izraelskich badaczy pod kierunkiem dr Eilat Mazar odkrył kapitel wieńczący kolumnę. Naukowcy uważają, że ten fragment jest pozostałością kolumnady podtrzymującej ściany budynku z drugiego okresu epoki żelaza (1000 — 539 r. p. n. e.) Budynek ten został wzniesiony z kamienia, który został powtórnie użyty, a pochodził z wcześniejszej królewskiej budowli wzniesionej na tym miejscu. Budowniczowie w starożytności często wykorzystywali elementy architektoniczne "z odzysku” przy budowie kolejnych gmachów.
— Po raz pierwszy zobaczyliśmy tutaj element używany jako kapitel jedynie przez Izraelitów w okresie Pierwszej Świątyni — powiedziała dr Eilat Mazar. — Wiemy to z wykopalisk na północy Izraela, takich jak Megiddo, Dan, Samaria — oraz z Ramat Rachel, na południe od Jerozolimy, w którym był pałac królewski. Ten kapitel bardzo dobrze pasuje nam do ogólnego obrazu królewskiego miasta.
Dr Mazar i jej zespół, który składa się również ze studentów i wolontariuszy z USA, kopie na wzgórzu Ofel, na południe od Wzgórza Świątynnego, gdzie w starożytności stała Świątynia Jerozolimska. Powstała prawdopodobnie w latach 966-959 p. n. e. za czasów króla Salomona, zniszczona została przez wojska babilońskiego króla Nabuchodonozora II w roku 587 lub 586 p. n. e. W latach 520-515 p. n. e. wzniesiona na tym miejscu została Druga Świątynia, później kilkakrotnie przebudowywana, zniszczona przez Rzymian w roku 70 r. n. e. Dzisiaj w tym miejscu stoją dwa słynne meczety: Kopuła na Skale i Al-Aksa.
W poprzednich sezonach wykopaliskowych, badaczka i jej koledzy odkryli nie tylko znaleziska z okresu hellenistycznego, rzymskiego i bizantyjskiego, ale także — jak sugeruje dr Mazar — szczątki budowli z czasów króla Salomona z X wieku p. n. e. Te pozostałości to część muru z dużych, dobrze ociosanych kamieni. Mur ma 70 m długości i 6 m wysokości. Archeolodzy zidentyfikowali strukturę wewnętrzną wartowni i resztki wieży narożnej zbudowanej z rzeźbionych kamieni.
Podczas tegorocznych wykopalisk archeolodzy odkryli także pozostałości ogniska z fragmentami spalonego drewna, kawałkami ceramiki i resztkami winogron. Te elementy trafią do laboratorium. Wiek znaleziska oszacowano na trzy tysiące lat.
