Daninę od gruntów oblicza się na podstawie ich powierzchni, w przypadku budynków ustawa mówi o powierzchni użytkowej. Mierzy się ją po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. Za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.
Sposób określania powierzchni jest dokładnie opisany w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. DzU z 2010 r. nr 95, poz. 613). Zgodnie z art. 4 ust. 2 pomieszczenia lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50 proc., a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m – pomija się.
Podatnikami, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy, są m.in. właściciele nieruchomości, ich posiadacze samoistni (tacy, którzy władają nimi jak właściciel), użytkownicy wieczyści gruntów.
Podanie dokładnej wysokości stawek podatku nie jest możliwe. To dlatego, że decyzja w tym zakresie należy do rady gminy, na której terenie znajduje się nieruchomość. Gminy są jeddnak związane maksymalnymi stawkami.
Nie mogą one przekraczać rocznie od gruntów tzw. pozostałych (czyli m.in. niezwiązanych z działalnością gospodarczą), w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 0,41 zł od 1 mkw. powierzchni.
Co się zaś tyczy budynków lub ich części stawki nie mogą przekroczyć w stosunku do nieruchomości:
- mieszkalnych – 0,67 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej,
- tzw. pozostałych (czyli niezwiązanych z działalnością gospodarczą ani udzielaniem świadczeń zdrowotnych), w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 7,06 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej.
Przy ustalaniu charakteru nieruchomości decydujące znaczenie ma prowadzona przez starostę ewidencja gruntów i budynków. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 kwietnia 2008 r. (sygn. II FSK 372/07). Aby skorzystać z niższej stawki, trzeba wystąpić do starosty o zmianę zapisu w ewidencji.
Obowiązek podatkowy nowego właściciela powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po tym, w którym nabył nieruchomość. Do tego czasu danina obciąża poprzedniego właściciela.
Inaczej jest gdy okolicznością uzasadniającą powstanie obowiązku jest istnienie budynku. W przypadku nowych mieszkań i domów podatek płaci się dopiero za okres od 1 stycznia roku następującego po tym, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem.
Podatnicy są zobowiązani do składania informacji dotyczących nieruchomości, mających wpływ na wysokość opodatkowania.
W przypadku odmowy wykonania tego obowiązku, np. gdy sposób wykorzystywania nieruchomości się zmienił, organ podatkowy może wymierzyć podatek na podstawie danych wynikających z wcześniejszego wykazu, chociażby dane te nie odpowiadały już rzeczywistości (wynika tak z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 8 stycznia 2009 r., sygn. I SA/ Gl 781/2008).
Daninę oblicza gmina, która doręcza podatnikowi decyzję ustalającą wysokość podatku. Płaci się go w czterech ratach, proporcjonalnie do czasu trwania obowiązku podatkowego. Raty są płatne do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada.
Może się zdarzyć, że nieruchomość jest współwłasnością lub znajdzie się we wspólnym posiadaniu osób fizycznych i osób mających osobowość prawną (np. spółka akcyjna i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) lub jednostek i spółek pozbawionych osobowości prawnej.
W takim wypadku osoby fizyczne są zobowiązane do składania deklaracji i opłacania podatku na takich samych zasadach jak osoby prawne – deklaracja na podatek do 15 stycznia i wpłaty do 15. dnia każdego miesiąca.
Dwa tygodnie na poinformowanie
Osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) informację o nieruchomościach sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru (każda gmina ustala własny wzór) w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego (np. nabycie mieszkania, wybudowanie domu) lub od dnia zmiany sposobu wykorzystywania nieruchomości.
Zobacz cały poradnik
»
Jak zaoszczędzić na podatkach od nieruchomości
Polecamy serwis
»
»
»
