Kiedy w prokuraturze nic się nie dzieje

Możemy w niej wnosić np. nie tylko o to, by sprawa nabrała tempa, czyli żeby prokuratura w najbliższym czasie wyznaczyła np. przesłuchanie konkretnych świadków, zażądała opinii ekspertów itd., ale i o zasądzenie odpowiedniej kwoty za opieszałość. To nie ma być odszkodowanie, lecz pewnego rodzaju rekompensata za opóźnienie zakończenia sprawy – podobnie jak w przypadku skarg na sąd i komornika w grę wchodzi kwota od 2 tys. zł do 20 tys. zł.

Jeśli sąd uzna, że skarga jest niezasadna, to ją oddali. Kiedy zaś uwzględni, stwierdza, że przewlekłość nastąpiła. W orzeczeniu takim może przywołać do porządku prokuraturę, tj. wyznaczyć termin na dokonanie jakiejś czynności. [b]Sądowi nie wolno zaś ingerować w ocenę faktyczną i prawną sprawy (tzn. mówić, co konkretnie prokurator ma zrobić). [/b]

Niestety, jak wynika z praktyki, sądy nie są hojne i nawet jeśli przyznają rację obywatelom, zasądzają minimalne kwoty. Zdarza się też, że przyznają, iż doszło do opieszałości, ale pieniądze się obywatelowi nie należą.

Problem w tym, że możliwość złożenia kolejnej skargi jest ograniczona.

Ustawa wyraźnie mówi, że można ją złożyć w tej samej sprawie po 12 miesiącach, a w sprawie, w której stosowane jest tymczasowe aresztowanie, po sześciu miesiącach od negatywnie załatwionej.

Jeśli obywatel miał rację i w dodatku sąd przyznał mu rekompensatę, pieniądze wypłaci mu z własnych środków prokuratura, która w jego sprawie okazała się leniwa.