Białoruski bałagan w dyplomacji

W Ministerstwie Spraw Zagranicznych wpadka goni wpadkę. Każda naraża białoruskich opozycjonistów na szykany ze strony reżimu Aleksandra Łukaszenki. Błędy MSZ sprawiają też, że Polska traci możliwość prowadzenie wiarygodnej polityki w regionie.

Politycy i dyplomaci  zwracają uwagę na bałagan w resorcie, rywalizację poszczególnych departamentów, złe prawo, które nie przewiduje tajemnicy dyplomatycznej. Zauważają, że kierownictwo resortu nie wyciąga wniosków z kolejnych wpadek.

Ofiarą najpoważniejszej z nich padł białoruski opozycjonista Aleś Bialacki. W czerwcu 2011 r. polska prokuratura na prośbę białoruskich władz udostępniła Mińskowi wyciągi z polskiego konta bankowego Bialackiego, z którego finansował on działalność swojego Centrum Praw Człowieka Wiosna. MSZ nie poinformował prokuratury o znaczeniu tej informacji, mimo że – jak niedawno ujawniła „Rz" – sam Bialacki prosił polskich dyplomatów, by nie podawali informacji o koncie. W rezultacie działacz został aresztowany i skazany na 4,5 roku w łagrze.

Szef resortu Radosław Sikorski wystosował wtedy oficjalne przeprosiny i zapowiedział, że do podobnych błędów więcej nie dojdzie. Nie był to jednak ostatni przypadek, kiedy ministerstwo naraziło działaczy białoruskiej opozycji na represje władz.

Jak ujawniła w ubiegłym tygodniu „Rz", MSZ przesłał – jawną pocztą, z pieczątką resortu – niektórym z nich PIT-y za diety, które przydzielił białoruskim uczestnikom konferencji organizowanej przez polską prezydencję w UE. Ministerstwo tłumaczyło, że konferencja i udział w niej białoruskich działaczy były jawne, a oni sami nie spotkali się z „nieprzyjemnościami" ze strony władz w Mińsku.

Na tym nie kończy się jednak lista wpadek polskiej dyplomacji. Jak ujawnił we wtorek PAP, przez sześć miesięcy w Internecie dostępne były poufne dane ministerstwa na temat pomocy rozwojowej udzielanej organizacjom pozarządowym – m.in. na Białorusi i Ukrainie. Oprócz kwot i nazw poszczególnych organizacji były tam wpisane cele, na które środki miały być wykorzystywane. Stanowiło to dowód finansowania przez polskie władze opozycji w tych krajach.

Wśród tych celów było m.in. „stworzenie w społeczeństwie (...) centrów nacisku społecznego na władze" i „transformacja obecnego moralnego sprzeciwu społeczeństwa (...) wobec losu represjonowanych w sprzeciw polityczny".

Przecieku dokonał jeden z urzędników ministerstwa, który – jak się okazało – był już wcześniej zwolniony, ale jego przywrócenie do pracy nakazał sąd.

O tym, że sekrety działalności naszych dyplomatów na Białorusi są słabo chronione, świadczy też to, że po przeprowadzce polskiej ambasady w Mińsku do nowego budynku nie jest ona w stanie przesyłać tajnych informacji do centrali resortu spraw zagranicznych. Jest tak dlatego, że nowy budynek jest nieprzystosowany do stworzenia w nim kancelarii tajnej.

– Nie zakładam niczyjej złej woli. Jednak tych wpadek jest zdecydowanie zbyt wiele – mówi „Rz" Paweł Kowal, europoseł PJN i były wiceminister spraw zagranicznych. – To wszystko obciąża kierownictwo resortu – dodaje.

Poseł PiS Krzysztof Szczerski przyczyn takiej sytuacji upatruje w chaosie panującym w resorcie.