Pytanie zadał je Sąd Okręgowy w Warszawie, w osobie sędziego Michała Maja, autora pierwszego i drugiego pytania
Jak pisze w jego uzasadnieniu prawo polskie nie daje jednoznacznej i oczywistej odpowiedzi na pytanie, czy w razie spełnienia świadczenia pieniężnego na podstawie nieważnej umowy kredytu można domagać się zapłaty za bezumowne korzystania z kapitału (wykraczającego poza odsetki ustawowe za opóźnienie).
Choć wydaje się, że więcej argumentów przemawia przeciwko dopuszczalności dochodzenia takiego roszczenia, to nie można go jednoznacznie wykluczyć.
Obecne pytanie jest zadane na wypadek gdyby TSUE w sprawie pierwszego pytania wypowiedział się co do wynagrodzenie dla frankowiczów od banku, a nie od frankowiczów dla banku.
Czytaj więcej
Wyrok TSUE w sprawia wynagrodzenia banków za korzystanie z kredytu frankowego w przyszłym roku.
W każdym razie w pierwszej sprawie na rozprawie 12 października br. TSUE zarządził sporządzenie przez rzecznika generalnego opinii do 16 lutego 2023 r. A to oznacza, że wyroku należy się spodziewać kilka miesięcy później.
A pytanie d TSUE brzmi: czy czy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy konsumenckiej 93/13/EWG, a także zasady skuteczności, pewności prawa i proporcjonalności, należy interpretować w ten sposób, że stoją na przeszkodzie wykładni sądowej przepisów krajowych, zgodnie z którą w przypadku uznania, że umowa kredytu jest od początku nieważna z powodu zawarcia w niej nieuczciwych warunków, bank oprócz zwrotu pieniędzy zapłaconych w wykonaniu tej umowy (kapitału kredytu) oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od chwili wezwania do zapłaty, może domagać się także innych świadczeń, w szczególności wynagrodzenia, odszkodowania, zwrotu kosztów lub waloryzacji świadczenia) z tytułu tego, że został czasowo pozbawiony możliwości korzystania ze swoich pieniędzy, przez co utracił możliwość zainwestowania ich i osiągnięcia dzięki temu korzyści, poniósł koszty obsługi umowy kredytu i przekazania pieniędzy konsumentowi, a konsument odniósł korzyść polegającą na tym, że mógł czasowo korzystać z pieniędzy banku, w tym mógł je zainwestować i dzięki temu uzyskać korzyści, czasowo miał możliwość korzystania z pieniędzy banku nieodpłatnie, co byłoby niemożliwe w warunkach rynkowych, wartość nabywcza pieniędzy spadła na skutek upływu czasu, co oznacza realną stratę dla banku.
Sygnatura sprawy w TSUE: C-520/21, obecnego pytania: XXVIII C 527/22
