Ukończył wydział Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Już dokumentalny debiut „Szkoła podstawowa" (1971) zwrócił na niego uwagę. Pracował w zespołach „Silesia", „Tor", „X", „Rondo" i „Zodiak". W 1977 zrealizował pierwszy pełnometrażowy film fabularny - „Rebus".
Następne tworzą cykl opowieści o ludziach niepogodzonych z życiem. Jak sam mówił: - Wszyscy moi bohaterowie są podobni do siebie, podarci i poszarpani. Jest w nich głęboka przepaść między wyobrażeniem o sobie, a rzeczywistą kondycją.
Do najbardziej znanych filmów Tomasza Zygadły należą: „Ćma" według własnego scenariusza z Romana Wilhelmim w roli głównej, „Sceny dziecięce z życia prowincji" (przenoszące Juliana Sorela z powieści Stendhala w polską rzeczywistość lat 80.), „Śmierć Johna L".
Zygadło był także twórcą dwudziestu spektakli Teatru Telewizji. Za inscenizacje „Moskwa-Pietuszki" i „Przyszedł mężczyzna do kobiety" został nagrodzony na Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej. Ostatnio pracował nad spektaklem Samuela Gordona „Więzi rodzinne".
Często reżyserował sztuki na scenach teatralnych, m.in. „Dziady" w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu, „Antygonę w Nowym Jorku" Janusza Głowackiego w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie i kilkakrotnie utwory Ronalda Harwooda - „Herbatkę u Stalina" i „Kolaborację" w Teatrze Ateneum w Warszawie oraz „Za i przeciw" w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie.
Jako aktor występował w „Aktorach prowincjonalnych" w reż. Agnieszki Holland, „Bez znieczulenia" Andrzej Wajdy i „Łabędzim śpiewie" Roberta Glińskiego. Napisał też scenariusz do „Dziecinnych pytań" Janusza Zaorskiego.
