O twórczości znakomitego, przedwcześnie zmarłego reżysera opowiadają trzy dokumenty, które w niedzielę zaprezentuje TVP Kultura. Pierwszy z nich: „Sztuka dokumentu” Bartosza Paducha to jeden z odcinków cyklu poświęconego najwybitniejszym polskim dokumentalistom.
Jest kolażem fragmentów filmów, wypowiedzi reżyserów i ich współpracowników, opinii krytyków i historyków kina, a także zdjęć dokumentalnych. O Andrzeju Munku mówią w nim Bożena Janicka, Jerzy Płażewski i Marek Hendrykowski. Drugi film – „Filmy o filmach: Eroica” mówi o kulisach powstania trzeciego obrazu reżysera, z kapitalną główną rolą Edwarda Dziewońskiego jako Dzidziusia Górkiewicza. Trzeci dokument – „Ostatnie zdjęcia. Andrzej Munk”, nakręcony przez Andrzeja Brzozowskiego, prezentuje burzliwe życie reżysera „Zezowatego szczęścia”. O jego twórczości opowiadają m.in. Anna Ciepielewska, Andrzej Wajda i Roman Polański.
Andrzej Munk (1921 – 1961) ukończył gimnazjum w Krakowie. W czasie okupacji wyjechał do Warszawy, gdzie musiał się ukrywać ze względu na żydowskie pochodzenie. Pracował w firmie budowlanej jako technik, brał udział w powstaniu warszawskim, potem jako robotnik pracował w Monopolu Tytoniowym w Mogile pod Krakowem i przy kolejce linowej na Kasprowy Wierch.
Po wojnie zaczął studia na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Architektury (przerwane na skutek choroby), następnie studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, wreszcie zdał do łódzkiej Filmówki. W 1952 roku został usunięty z PZPR za zachowanie „niegodne członka partii”. W latach 1950 – 1955 pracował w Wytwórni Filmów Dokumentalnych jako operator Polskiej Kroniki Filmowej, potem – reżyser filmów dokumentalnych. Przez ostatnie cztery lata był wykładowcą w Filmówce. Od 1965 roku uczelnia ta przyznaje nagrodę jego imienia dla najlepszego debiutanta roku.
[i]
