Ame­ry­ka nie jest je­dy­nym miej­scem, w któ­rym po­li­ty­ka ogra­ni­cza­nia emi­sji dwu­tlen­ku wę­gla do­sta­je za­słu­żo­ne ba­ty. W ubie­głym ty­go­dniu pol­ski mi­ni­ster ochro­ny śro­do­wi­ska Mar­cin Ko­ro­lec za­we­to­wał ko­lej­ny krok w unij­nym pla­nie ogra­ni­cze­nia emi­sji CO2 o 80 pro­c. do 2050 r. w po­rów­na­niu z po­zio­mem z 1990 r.

Je­że­li po­ko­le­nie Eu­ro­pej­czy­ków, któ­re wła­śnie się ro­dzi, bę­dzie ży­ło w no­wo­cze­snym spo­łe­czeń­stwie, bę­dzie to za­wdzię­cza­ło mię­dzy in­ny­mi Ko­rol­co­wi.

Ko­mi­sja Eu­ro­pej­ska chce m.in. nie­mal cał­ko­wi­te­go za­ka­zu pro­duk­cji energii elek­trycz­nej z pa­liw ko­pal­nych, na któ­re obec­nie przy­pa­da ok. 50 pro­c. łącz­nej po­da­ży ener­gii w UE. Pol­skę, któ­ra 90 pro­c. elek­trycz­no­ści ge­ne­ru­je z wę­gla, ta­ki za­kaz do­tknął­by szcze­gól­nie bo­le­śnie. – Mu­si­my szu­kać roz­wią­zań, któ­re rze­czy­wi­ście mo­że­my wdro­żyć – za­uwa­żył iro­nicz­nie Ko­ro­lec.

Ko­mi­sja pra­cu­je nad stwo­rze­niem no­we­go pro­jek­tu re­duk­cji, choć War­sza­wa su­ge­ru­je, że nie pod­pi­sze żad­nych no­wych ogra­ni­czeń do­ty­czą­cych emi­sji dwu­tlen­ku wę­gla, do­pó­ki nie zro­bi te­go resz­ta świa­ta.

Pol­ska jest pod­da­wa­na co­raz więk­szym na­ci­skom. – Do­tych­cza­so­we wy­ni­ki wska­zu­ją, że mu­si­my po­dwo­ić na­sze wy­sił­ki by wy­tłu­ma­czyć Pol­sce, że przej­ście na ni­sko­emi­syj­ną go­spo­dar­kę jest czę­ścią dłu­go­ter­mi­no­we­go pla­nu roz­wo­ju Eu­ro­py – po­wie­dział wy­raź­nie nie­za­do­wo­lo­ny bry­tyj­ski mi­ni­ster ds. zmian kli­ma­tycz­nych Ed Da­vey.

A do tłu­ma­cze­nia jest wie­le. UE już zo­bo­wią­za­ła się do ogra­ni­cze­nia po­zio­mu emi­sji z 1990 r. o 20 pro­c. do 2020 r. W ubie­głym ro­ku rząd, w któ­rym za­sia­da Da­vey, za­in­we­sto­wał 1,4 mld fun­tów w far­my wia­tro­we i in­ne od­na­wial­ne źró­dła ener­gii i na­ka­zał kon­cer­nom ener­ge­tycz­nym z nich ko­rzy­stać. Naj­bar­dziej za­uwa­żal­nym efek­tem ta­kiej po­li­ty­ki jest sko­ko­wy wzrost ra­chun­ków za elek­trycz­ność dla bry­tyj­skich go­spo­darstw do­mo­wych.

W Niem­czech, gdzie Zie­lo­ni zwal­cza­ją pol­skie po­my­sły bu­do­wy (ni­sko­emi­syj­nej) elek­trow­ni ato­mo­wej i szu­ka­nia ga­zu łup­ko­we­go tuż pod ich gra­ni­cą, ce­ny ta­kże szyb­ko ro­sną. Pań­stwo­wa Agen­cja Ener­ge­tycz­na De­na sza­co­wa­ła w grud­niu, że ra­chun­ki go­spo­darstw do­mo­wych za elek­trycz­ność mo­gą do 2020 r. wzro­snąć o 20 pro­c., je­że­li Niem­cy bę­dą na­dal re­ali­zo­wa­ły plan wy­co­fy­wa­nia się z ener­ge­ty­ki wę­glo­wej i ją­dro­wej.

Ko­ro­lec mó­wi, że je­go pro­po­zy­cja spo­tka­ła się z uzna­niem in­nych kra­jów by­łe­go blo­ku wschod­nie­go, choć na ra­zie tyl­ko War­sza­wa od­wa­ży­ła się na otwar­ty sprze­ciw. Lep­sza wia­do­mość jest ta­ka, że Wiel­ka Bry­ta­nia po­pie­ra je­den z po­my­słów Ko­rol­ca, by wszel­kie no­we ini­cja­ty­wy na rzecz ogra­ni­cze­nia dwu­tlen­ku wę­gla by­ły „tech­no­lo­gicz­nie neu­tral­ne", co zo­sta­wia furt­kę dla ener­ge­ty­ki ją­dro­wej. Być mo­że Da­veya otrzeź­wi fakt, że w 2050 r. Eu­ro­pej­czy­cy wciąż bę­dą po­trze­bo­wa­li elek­trycz­no­ści.

tytuł pochodzi od redakcji