Zachodnie służby wywiadowcze ostrzegają, że Rosja może zaatakować NATO w ciągu kilku lat. A dalsze zaangażowanie Ameryki w bezpieczeństwo Europy nie jest pewne. Unia musi bronić się sama. To znajdzie odzwierciedlenie w nowych wieloletnich ramach finansowych na lata 2028–2034?

Wydatki na obronność to przede wszystkim zobowiązanie państw członkowskich. Ale kolejne ramy finansowe to unikalna okazja, by pojawiły się nowe programy, finansujące projekty obronne, infrastrukturalne czy też podwójnego zastosowania. Zabiegaliśmy o to podczas polskiej prezydencji. W nowej Komisji Bezpieczeństwa i Obrony w Parlamencie Europejskim zbudowaliśmy mocne wsparcie dla polskich spraw. Mamy strategię, czyli białą księgę „Gotowość 2030”, do której wpisaliśmy Tarczę Wschód jako kluczowy projekt obrony UE. Program ReArm daje szansę na uzbrojenie naszych armii. Pozwoli on na uruchomienie nawet do 800 mld euro. Jego częścią jest zgoda na wzrost wydatków państw członkowskich na obronność o 1,5 proc. PKB, bez konsekwencji wynikających z unijnych rygorów wydatkowych. Jednak co najważniejsze, mamy 150 mld euro w instrumencie SAFE, czyli bardzo preferencyjne pożyczki gwarantowane przez budżet UE. Liczę na nowy Fundusz Konkurencyjności. Zabiegamy o to, aby obronność była jednym z jego priorytetów. Jeśli się uda, będziemy mieć potężne dotacje na inwestycje. Dyskutujemy też o zmianie podejścia do Funduszu Spójności, by były w nim preferowane projekty finansujące budowę obiektów podwójnego zastosowania. Chodzi o inwestycje, takie jak porty, szpitale, mobilność wojskową i cywilną.