Od 1989 r., czyli od początku istnienia Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska dofinansował kwotą 68 mld zł takie proekologiczne inwestycje, jak budowa kanalizacji i oczyszczalnie ścieków, spalarnie odpadów czy instalacje odnawialnych źródeł energii. Całkowita ich wartość wyniosła 152,6 mld zł. Przez 27 lat Fundusz podpisał z beneficjentami 30 tys. 264 umowy.

Zdecydowaną większość pieniędzy, bo 41 mld zł stanowiły środki własne (21,8 mld zł pożyczki, 17,9 mld zł dotacje). Blisko 27 mld zł stanowiły środki zagraniczne, a 1,3 mld zł inwestycje kapitałowe. W latach 1989-2016 wpływy z opłat i kar środowiskowych, które bezpośrednio trafiały do NFOŚiGW, wyniosły ponad 25 mld zł.

Fundusz poinformował, że w latach 2005-2016 kwotą ponad 3,5 mld zł sfinansował przedsięwzięcia za budżet państwa. Najwięcej pieniędzy, bo ponad 1 mld zł poszło na Państwową Służbę Geologiczną. Ponad 875 mln zł trafiło z kolei na budowę zbiornika Świnna Poręba, a blisko 670 mln zł na Państwową Służbę Hydrologiczno- Meteorologiczną.

Narodowy Fundusz dodał, że do 2016 r. brał udział w ponad 4 tys. projektów dotyczących gospodarki wodno-ściekowej, w ramach których zbudowano bądź zmodernizowano 1,5 tys. oczyszczalni ścieków oraz 140 tys. km kanalizacji. Fundusz partycypował ponadto w ponad 1 tys. projektów dotyczących zagospodarowania odpadów i 3,8 tys. przedsięwzięć dotyczących redukcji emisji zanieczyszczeń do powietrza.

Przekazując pieniądze na prośrodowiskowe inwestycje, Fundusz wymaga uzyskania konkretnego efektu ekologicznego, np. zmniejszenia ilości wytwarzanych śmieci, czy redukcji emisji dwutlenku węgla.

W ramach inwestycji odpadowych, przy udziale środków z NFOŚiGW zbudowano m.in. 7 spalarni odpadów, których wydajność wynosi 1,1 mln ton odpadów rocznie. To ok. jedna dwunasta powstających w ciągu roku odpadów komunalnych w Polsce. Dzięki pieniądzom z Funduszu zwiększyła się masa odpadów poddawanych odzyskowi, w tym recyklingowi, do 5,2 mln ton na rok.

Dzięki zaangażowaniu NFOŚiGW w inwestycje dot. ochronę powietrza, emisja CO2 zmniejszyła się o blisko 14 mln ton na rok, dwutlenku siarki o 195 tys. ton na rok, a pyłów o 17 tys. ton na rok. Narodowy Fundusz zainwestował również w odnawialne źródła energii, które rocznie mogą produkować 1,4 TWh energii.

Ponadto przy udziale pieniędzy z NFOŚiGW poddano termomodernizacji 2,5 tys. budynków użyteczności publicznej.

Fundusz dodał, że w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ) na lata 2007-2013 zawarto w sumie ponad 1,1 tys. umów na kwotę 15,4 mld zł. Z kolei w ramach obecnego POIiŚ na lata 2014-2020 zawarto do tej pory 305 umów o wartości 9,1 mld zł, z czego dofinansowanie z UE to 4,8 mld zł. W ramach programu LIFE na lata 2014-2017 zawarto 80 umów na kwotę 276 mln zł.

Do 2020 r. Narodowy Fundusz będzie chciał wydać jeszcze ponad 47 mld zł na inwestycje prośrodowiskowe, z czego środki własne wynosić mają 24 mld zł, a zagraniczne ponad 23 mld zł.

NFOŚiGW powstał w 1989 r. i jest główną instytucją finansującą ochronę środowiska, w szczególności przedsięwzięcia ponadregionalne, o kluczowym znaczeniu dla środowiska naturalnego, służące wypełnieniu przez nasz kraj zobowiązań wynikających z członkostwa w UE.

Do priorytetowych zadań Funduszu należą: ochrona atmosfery, zrównoważone gospodarowanie zasobami wodnymi, racjonalne gospodarowanie odpadami, ochrona powierzchni ziemi oraz ochrona różnorodności biologicznej i funkcji ekosystemów.

Fundusz dysponuje środkami krajowymi, na które składają się wpływy z różnego rodzaju opłat i kar środowiskowych, dotacje z budżetu państwa i wpływy operacyjne. Wydatkowanie tych środków odbywa się poprzez programy priorytetowe, w trybie ciągłego naboru wniosków oraz poprzez konkursy. Beneficjenci dostają pomoc w formie bezzwrotnej (dotacje, dopłaty do kredytów) i zwrotnej (pożyczki, wsparcie kapitałowe).

Fundusz zarządza także środkami unijnymi w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2007-2013 oraz 2014-20 oraz Programu LIFE. Jako Krajowy Operator Systemu Zielonych Inwestycji (GIS) zarządza środkami pozyskanymi przez Polskę ze sprzedaży na międzynarodowym rynku nadwyżek praw do emisji gazów cieplarnianych w ramach protokołu z Kioto.