Według rady (odpowiednik polskiego UOKiK) banki umówiły się co do wysokości marży od użycia kart kredytowych i wybierania pieniędzy z bankomatów. Zmowa obowiązywała od grudnia 2001 r, do 7 stycznia 2011 r, ale różne banki przyłączały się w różnych latach. Dlatego też zapłacą proporcjonalnie do czasu uczestnictwa w zmowie.
Najwięcej, bo ponad połowę z zasądzonej kwoty 11 mln dol. rada nałożyła na największy bank w bałtyckich republikach — Swedbank.
Z innych banków zagranicznych w zmowie miał uczestniczyć m.in. DnB NORD Bank, Nordea Bank Finland Plc, GE Money Bank, UniCredit Bank oraz Danske Bank.
Rada, w uzasadnieniu decyzji, napisała, że przyjęte w wyniku zmowy i narzucone handlowcom taryfy rozliczeń transakcji z kartami płatniczymi nie miały uzasadnienie ekonomicznego i nie zmieniały się wraz z sytuacją rynkową i obniżeniem wydatków banków.
Marża powinna spadać wraz ze wzrostem liczby zakupów na karty, czyli wzrostem dochodów banków z tego tytułu. Tak się jednak nie działo i przez osiem lat zmowy marże pozostawały niezmienione.
