fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Cudzoziemcy

Prawo UE: Udzielanie azylu z powodu prześladowań wyznaniowych

Rzeczpospolita
Jeżeli wnoszącemu o azyl, w kraju jego pochodzenia, grozi rzeczywiste niebezpieczeństwo pozbawienia wolności z powodu wyznania, należy uznać, iż stanowi to akt prześladowania
Federalny sąd administracyjny w Niemczech zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w kwestii uszczegółowienia okoliczności, w jakich naruszenie wolności wyznania, może stanowić akt prześladowania w rozumieniu dyrektywy z 29 kwietnia 2004 r. (2004/83/WE).
Wniosek w tej sprawie został złożony w ramach sporu między władzami niemieckimi a dwoma obywatelami pakistańskimi, aktywnymi członkami wspólnoty Ahmadiyya, reformatorskiego ruchu islamskiego, który jest zwalczany od dawna przez muzułmanów wyznania sunnickiego stanowiących większość w Pakistanie i którego praktyki religijne są surowo ograniczone przepisami pakistańskiego kodeksu karnego.
Z uwagi na to, że nie mogą oni publicznie wyznawać wiary, gdyż może to zostać uznane za bluźnierstwo, stanowiące przestępstwo zagrożone zgodnie z kodeksem karnym karą pozbawienia wolności, a nawet karą śmierci - wystąpili do państwa niemieckiego o udzielenie azylu.

... zgodnie z dyrektywą

Przyznanie statusu uchodźcy wymaga, by zainteresowany obywatel państwa trzeciego w sposób uzasadniony obawiał się prześladowania w kraju pochodzenia z powodu rasy, wyznania, narodowości, poglądów politycznych lub przynależności do określonej grupy społecznej.
Pojęcie aktu prześladowania - zgodnie z dyrektywą - obejmuje poważne czyny, które ze względu na swój charakter lub powtarzalność stanowią rażące naruszenie podstawowych praw człowieka, w szczególności jego praw nienaruszalnych.

... zdaniem rzecznika

Poważne naruszenie wolności wyznania może stanowić „akt prześladowania", jeżeli wnoszącemu o azyl - w kraju jego pochodzenia - grozi rzeczywiste niebezpieczeństwo pozbawienia najbardziej podstawowych praw z powodu korzystania z owej swobody lub w związku z jej naruszeniami. - Jest tak, jeżeli wnoszącemu o udzielenie schronienia grozi śmierć, tortury, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo kary, niewolnictwo lub poddaństwo, arbitralne ściganie lub pozbawienie wolności - uznał rzecznik generalny Yves Bot w opinii przedłożonej Trybunałowi 19 kwietnia 2012 r. (C-71/11).
Zaznaczył przy tym, że celem europejskiego systemu azylowego nie jest przyznawanie międzynarodowej ochrony każdemu, kto nie jest w stanie w pełni i skutecznie korzystać w kraju pochodzenia ze wszelkich gwarancji ustanowionych w umowach międzynarodowych w dziedzinie praw człowieka, lecz ograniczenie przyznawania statusu uchodźcy do jednostek zagrożonych w kraju pochodzenia prześladowaniem, dla których życie stało się tam nie do zniesienia.
Jego zdaniem, w odniesieniu do sytuacji członków wspólnoty Ahmadiyya w Pakistanie, zakazy zawarte w prawie pakistańskim mogą stanowić poważne naruszenie wolności wyznania, a towarzyszące im sankcje – jeżeli są rzeczywiście stosowane – mogą osiągnąć stopień prześladowania, gdyż mają na celu pozbawienie najbardziej podstawowych praw każdego, kto obstaje przy publicznym wyrażaniu swojej wiary, grożąc mu karą pozbawienia wolności lub śmierci.
- Dlatego też, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o azyl powinien ustalić zarówno, jakie konkretnie normy obowiązują w kraju pochodzenia, a także jaka jest tam praktyka karna w szerokim rozumieniu tego pojęcia - zaznaczył rzecznik.
- Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o azyl nie może w sposób uzasadniony oczekiwać, iż wnioskodawca zrezygnuje z praktyk religijnych w celu uniknięcia prześladowań. Oznaczałoby to bowiem odmowę uznania jego prawa podstawowego, chronionego na podstawie umów międzynarodowych w dziedzinie praw człowieka - zaznaczył Yves Bot.
Źródło: rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA