fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Archeologia

Jak się chowa dinozaur

University of Bristol
Początkujący studenci paleontologii dowiadują się, że takie cechy jak dźwięki czy kolory nigdy nie zostaną poznane na podstawie materiału kopalnego. Teraz to przesłanie trzeba będzie zweryfikować.

Naukowcy z Uniwersytetu w Bristolu ujawnili, w jaki sposób mały pierzasty dinozaur używał maskującego ubarwienia ochronnego i paska na oczach, aby uniknąć wykrycia przez drapieżniki i swoje ofiary. Zrekonstruowali oni najbardziej prawdopodobny wzór kolorystyczny małego chińskiego dinozaura zwanego Sinozauropteryks.

Żył on we wczesnej kredzie na terenach Azji. Miał 1-1,3m długości i około 70cm wysokości. Żywił się drobnymi gadami. Przynajmniej grzbiet i boki tułowia oraz część głowy i ogona zwierzęcia były pokryte włóknistymi strukturami będącymi prymitywnymi piórami, które zachowały pozostałości pierwotnego pigmentu. Oznacza to, że można zrekonstruować jego wzorce kolorystyczne, aby lepiej zrozumieć, jak się zachowywał i dowiedzieć się więcej o środowisku w którym żył.

Jednym z wzorów kolorystycznych Sinozauropteryksa jest ciemny grzbiet i jasny spód. Jest to rodzaj kamuflażu nazywanego kontrciemnieniem. Działa on dzięki światłu słonecznemu padającemu z góry. Górna powierzchnia zwierzęcia jest oświetlona, a dolna zacieniona. Mózg obserwatora, który potrafi rozpoznawać obiekty 3D, jest oszukiwany przez efekt wyrównywania kolorów na ciemnym grzbiecie i jasnym brzuchu. Ubarwienie i działanie słońca powoduje, że zwierzęta wydają się mniej trójwymiarowe.

Warunki oświetleniowe różnią się w zależności od typu siedliska. Zwierzęta żyjące na otwartych przestrzeniach z dużą ilością światła mają zazwyczaj ostre przejścia kolorystyczne od jasnego do ciemnego. Te, które żyją w bardziej zacienionych miejscach, takich jak lasy, mają tendencję do łagodniejszych zmian ubarwienia. Oznacza to, że można  określić prawdopodobne siedlisko, w którym mieszkał  dinozaur 130 milionów lat temu, na podstawie wzorca kontrcieniowego.

Aby określić, w jakim środowisku żył Sinozauropteryks, naukowcy stworzyliśmy modele 3D jego ciała i obserwowali je w zmiennych warunkach oświetleniowych. To pokazało dokładnie, gdzie cienie będą się pojawiać w przypadku zwierząt zamieszkujących różne siedliska. Następnie porównano to z rzeczywistymi wzorami kolorystycznymi widocznymi w skamieniałości. Na postawie badań można wnioskować, że Sinozauropteryks był najlepiej przystosowany do życia na otwartych przestrzeniach.

Dr Jakob Vinther, jeden z autorów badania, mówi „Dinozaury mogą być w naszych oczach nieco dziwaczne, ale ich wzory kolorystyczne bardzo przypominają współczesne odpowiedniki. To ekscytujące, że możemy teraz wykorzystać kolory wymarłych zwierząt do rozpoznawania  środowiska, w którym żyły.”

Źródło: rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA